Danıştay 8. Daire E.2020/4779 K.2023/6697

Dava konusu istem: Davacı tarafından, maliki olduğu ... plakalı araçla, alınan izin/ ruhsatta belirtilen faaliyet konusu dışında ticari amaçlı yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle 2918 sayılı Kanunun Ek-2/3-b maddesi uyarınca söz konusu aracın (30) gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin işlem ile 2.018,00 TL para cezası verilmesine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen .. tarih ve E:., K… sayılı kararda davacının, sahibi olduğu ... plakalı aracın, tesis edilen cezai işlem tarihi olan 06/02/2019 tarihi itibariyle öğrenci ve personel taşımacılığı için gerekli çalışma izninin bulunduğu, bu nedenle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek-2/3-b maddesi uyarınca 30 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin işlemde ve davacının 2.018,00 TL trafik para cezası ile cezalandırılmasına dair işlemde, hukuka ve mevzuata uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu aracın öğrenci servisi izin belgesi olduğu, tutanaktaki tespitin personel servisine ilişkin olduğu, davacının tutanakla aynı gün personel izin belgesi çıkardığı, bu nedenle dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.