Danıştay 8. Daire E.2020/5735 K.2022/2746

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, davalı idarenin internet sitesinde 19/04/2019 tarihinde yayımlanan duyurusunda yer alan, "2018 yılında üretim yapılmayan ruhsatlar için ödenecek olan Devlet hakkı tutarının en az 2018 yılı işletme ruhsat bedeli kadar ve orman payı da hesaplanarak beyan edilmesi ve ödenmesi" kararına yönelik itirazlarını içerir ...tarih ve ...numaralı başvurusunun cevap verilmemek suretiyle zımnen reddine ilişkin davalı idare işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ....

İdare Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararında; uyuşmazlığa konu 19/04/2019 tarihli duyuruda yer alan 2018 yılında üretim yapılmayan ruhsatlar için ödenecek olan Devlet hakkı tutarının en az 2018 yılı işletme ruhsat bedeli kadar ve orman payı da hesaplanarak beyan edilmesi ve ödenmesine ilişkin düzenleme 3213 sayılı Maden Kanunu'nda yapılan değişiklik sonrasında 02/08/2019 tarihli duyuru ile ortadan kaldırıldığından, davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına;

söz konusu düzenlemenin işbu davanın açılış tarihi olan 27/08/2019 tarihinden önce davaya konu duyurunun ilan edildiği usul izlenerek davalı idarenin resmi internet sitesinde yayınlandığı, ayrıca davacı şirketin başvurusuna istinaden davacı şirket adresine davalı idare tarafından gönderilen 21/08/2019 tarihli yazıyla konu ile ilgili bilginin de verilmiş olduğu ve nihayetinde,

davacı şirketin faaliyet gösterdiği alana ilişkin mevzuat hükümlerini ve davalı idare tarafından yayınlanan duyuruları takip etmesinin Türk Ticaret Kanunu'nda yer alan basiretli tacir olmanın gereklilikleri arasında yer aldığı gözetildiğinde işbu davanın açılmasına davacı şirketin sebebiyet verdiği gerekçesiyle yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına ve 1.362,00-TL vekalet ücretinin davacı şirket tarafından davalı idareye ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ...Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; başvuruları hakkında verilen cevabın kendilerine tebliğ edilmediği, idarenin başvuruya cevap verme süresinin zımnen ret kararıyla birlikte dolduğu, bu tarihten itibaren dava açma sürelerinin işlemeye başladığı, idarenin yargılama safhasında verdiği yanıtla dava konusu işlemin geri alındığının öğrenildiği, davalı idarenin cevabını tebliğ ettiğini ispatlayamadığı, davacının duyuruları takip yükümlülüğünün bulunmadığı, idarenin başvuru hakkındaki cevabı Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ etmek zorunluluğunun bulunduğu belirtilerek temyize konu kararın yargılama giderlerine ilişkin kısmının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, yapılan kanun değişikliği ve sonrasında ilan edilen 02.08.2019 tarihli duyuru ile dava açılmadan önce 2018 yılı için devlet hakkı tutarının en az ruhsat taban bedeli kadar ödeneceğinin açıklığa kavuşturulmuş olduğu, davacının davayı haksız yere açtığı, başvurusuna cevap verildiği, davacının basiretli bir tacir olarak faaliyet gösterdiği alana ilişkin mevzuat hükümlerini ve Genel Müdürlük tarafından yayınlanan tüm duyuruları takip etmesi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.