Danıştay 8. Daire E.2020/6620 K.2024/2697

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 2918 sayılı Kanun'un Ek 2/3-A maddesinin ihalinden dolayı ... plakalı aracın trafikten 60 gün men edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; olayda, 08/02/2019 tarihli tutanakta bulunan yolcuların Arel Üniversitesi çalışanları oldukları, personel taşımacılığı yapıldığı, sürücünün yolcu listesi, belediyeden alınmış güzergah belgesi ibraz edemediği, ayrıca tutanaktaki yolcuların isim ve TC kimlik numaralarının alındığı, tutanağın sürücü tarafından imzalandığı, bu durumda, dosya kapsamı ve tutanaktaki ifadelerden dava konusu araç ile ruhsat alınmaksızın yolcu taşımacılığı yapıldığı, aracın trafikten men edilmesine ilişkin tesis olunan dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı vekili tarafından, dava konusu araca müvekkil şirketin bilgisi dışında taşımacılık yaparken işlem tesis edildiği, bu hususa ilişkin Anayasa Mahkemesi kararının bulunduğu, ayrıca müvekkil şirkete denetime elverişli olmayan tutanakla işlem tesis edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.