Danıştay 8. Daire E.2020/6815 K.2021/1883

Dava konusu istem: Davacılar tarafından, Milli Eğitim Bakanlığı'nca 20/06/2020 tarihinde yapılan "Sınavla Öğrenci Alacak Ortaöğretim Kurumlarına İlişkin Merkezi Sınav"ın C kitapçığının sayısal bölümünde yer alan Matematik dersi 7. sorusunun iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ....

İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; bilirkişi raporunda yer verilen görüş ve tespitlerin yerinde ve hükme esas alınabilecek nitelikte görüldüğü, afişin kenar uzunluklarının 2 ve 5'in tamsayı kuvvetleri olması istendiği, bir kenarın 2'nin maksimum kuvveti 2 üssü 5=32 cm, diğer kenarın 5'in maksimum kuvveti 5 üssü 2=25 küçüktür 32 cm olması gerektiği, dolayısıyla afişin maksimum alanının, 32cmx25cm=800 cm² olduğu, idarenin kabul ettiği cevap şıkkında herhangi bir yanlışlık bulunmadığı, matematikte farklı nitelikteki cm ve hektometre'nin çarpılmasının doğru bir yazılım olmadığı,

dava konusu C kitapçığının sayısal bölümünde yer alan Matematik dersi 7. sorusunda soru sorma tekniği ve bilimsel yönden herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Matematik sorusu çözülürken her aşamada matematiksel düşünmek gerektiği, karara esas alınan bilirkişi raporunun matematiğin prensiplerine aykırı olduğu, soruda kenar uzunlukları biriminin belirtilmediği, kendi çözümlerinin doğru olup olmadığının belirlenmesi gerektiği, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, .... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında davacıların çocuğunun isminin Eralp Seyhan olmasına karşın sehven Eray Seyhan olarak yazıldığı anlaşılmakla birlikte, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 20/B maddesi uyarınca işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.