Danıştay 8. Daire E.2020/7002 K.2021/3586

Dava konusu istem: ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Plastik, Rekonstüktif ve Estetik Cerrahi Anabilim Dalında araştırma görevlisi olarak görev yapan davacının "..." isimli özel bir güzellik merkezinde çalıştığına dair şikayet üzerine başlatılan Tıpta ve Diş Hekimliği'nde Uzmanlık Eğitimi Yönetmeliği'nin 11. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 07/03/2019 tarihi itibariyle Üniversite'den ilişiğinin kesilmesine ilişkin ... tarihli ve ... sayılı işlem ile bildirilen davalı idare Fakülte Disiplin Kurulu'nun ... tarihli ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; davalı Üniversitenin Tıp Fakültesinde görev yapan Plastik, Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Anabilim Dalı Başkanı Prof. Dr. ... ve Cerrahi Tıp Bilimleri Bölüm Başkanı Prof.

Dr. ... tarafından Plastik, Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Anabilim Dalı Araştırma Görevlisi davacı hakkında dışarıda özel bir güzellik merkezi olan ''...'' isimli kuruluşta çalıştığı yönündeki 22/10/2018 tarihli şikayet dilekçesi üzerine konuyla ilgili olarak yapılan soruşturma sonucunda düzenlenen 24/12/2018 tarihli soruşturma raporunda, şikayetçilerin delil olarak sunduğu belgelerde yer alan "dolgu, botoks, mezoterapi ve estetik operasyonlar ile alakalı sormak istediğiniz her şey için doktorunuz ...", "her daim sizler için en iyisini yapmaya çalışan muhteşem bir ekibiz,

hem doktorumuzun hem de benim yaptığım uygulamalarla alakalı sormak istediğiniz tüm sorular için iletişim numaralarımızdan bizlere ulaşabilirsiniz" şeklindeki bilgisayar çıktılarının davacının araştırma görevlisi olarak görev yaparken ''...'' isimli özel güzellik salonunda çalıştığı yönünde delil olarak kabul edilebileceği, davacının ''...'' isimli merkez ile resmi bir bağının olmadığı ancak gayri resmi ve arkadaş olarak yardımcı olduğu yönündeki ifadesinin ise Tıpta ve Diş Hekimliği'nde Uzmanlık Eğitimi Yönetmeliği'nin 11. maddesinin 3. fıkrasına aykırılık oluşturduğunun belirtildiği,

24/12/2018 tarihli soruşturma raporunda yer alan tespitler ile dava dosyasında bulunan ...

Dergisinin Nisan 2017'de yayınlanan 8. sayısında hem reklam olarak hem de röportaj olarak güzellik merkezinin yer alması, reklam görüntüsünde merkez sahibinin davacı ile birlikte fotoğraf çektirmesi, derginin içeriğinde yer alan röportajda merkez sahibi tarafından "sevgili iş ortağım Dr. ...'la birlikte '...' markasını kurduk ve işletmeye devam ediyoruz" şeklindeki beyanı, ayrıca Bitter Dergisinin Temmuz-Ağustos 2018 sayısında yer alan röpotajda merkez sahibi tarafından "Dr. ... ile birlikte asıl hedefimiz birçok şehir ve ülkede isim yapmış bir marka haline gelmek" şeklindeki beyanının birlikte değerlendirilmesinden,

davacının uzmanlık eğitiminin gerektirdiği durumlar dışında ''...'' isimli güzellik merkezinde çalıştığı sonucuna varıldığı, bu durumun ise Yönetmeliğin 11. maddesinin 3. fıkrasına aykırı olduğu sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, ...

Üniversitesi Tıp Fakültesi Disiplin Kurulu'nun kurumdan ilişiğinin kesilmesine ilişkin yetkisinin olmadığı, soruşturmacı tarafından usul kurallarına uyulmadığı, kendisi hakkındaki söylemlerden haberi ve bilgisinin olmadığı, bunlardan soruşturma sırasında haberdar olduğu, ''...'' isimli güzellik merkezinin itibar sağlamak amacıyla adını kullandığı, bu iş yerinin faaliyet alanının Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nde cilt bakımı, kaş alma, ağda vb. olarak belirtildiği, sağlık hizmeti verilmeyen bir iş yerinde tabip olması nedeniyle çalışmasının mümkün olmadığı, iş yeri sahibi ile kendisinin 12 yıl öncesine dayanan dostluklarının bulunduğu,

Aralık 2017 tarihi itibariyle davalı kurumda eğitici eksikliğinin bulunduğu, davacının İstanbul Medipol Hastanesi'ne geçmek için başvuruda bulunduğu, bu nedenle hakkında kasıtlı olarak bu şekilde işlem tesis edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, davacının tıpta uzmanlık eğitimi gören tabip araştırma görevlisi olduğu, Tıp ve Diş Hekimliği'nde Uzmanlık Eğitimi Yönetmeliği hükümlerine tabi olduğu, bahse konu Yönetmelik gereği dava konusu işlemin tesis edildiği, Yönetmelik hükmü uyarınca eğitim kurumu olan Tıp Fakültesi Dekanlığı'nca davacının ilişiğinin kesildiği, idarece tesis edilen işlemin disiplin cezası değil bir idari yaptırım olduğu, davacının aynı zamanda öğrenci olduğu göz önüne alındığında Fakülte Yönetim Kurulu'nca tesis edilen işlemde yetki yönünden hukuka aykırılığın bulunmadığı,

davacının araştırma görevlisi olarak çalıştığı bölümde görev yapan öğretim üyeleri tarafından Tıp Fakültesi Dekanlığı'na verilen dilekçe sonrasında hakkında soruşturma başlatıldığı, yapılan soruşturma'da davacının tıpta uzmanlık eğitimini sürdürürken ''...'' isimli güzellik merkezinde de çalıştığı iddiasının sabit görüldüğü, dosyada bulunan sosyal medya paylaşımları ile internet sitelerindeki paylaşımların soruşturma tarihinde dahi güncel paylaşımlar olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek ve dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.