Danıştay 8. Daire E.2020/7565 K.2022/5600

Dava konusu istem: Batman ili, Gercüş ilçesi, … köyünde güvenlik korucusu olarak görev yapan davacı tarafından, Geçici Köy Korucuları Yönetmeliği'nin 17-ç/5. maddesinde yer alan "Terör örgütleri ile eylem birliği içerisinde olmak, örgüt propagandası yapmak" fiilini işlediğinden bahisle hakkında başlatılan soruşturma sonucunda görevine son verilmesine ilişkin 26/12/2018 tarihli Vali oluru ile tesis edilen işlemin iptali ile işlem nedeniyle yoksun kalınan parasal haklarının yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının dava konusu işleme dayanak olarak gösterilen sosyal medya hesaplarında yapılan açık kaynak araştırması sonucu edilen bilgilerde; davacı tarafından PKK/KCK terör örgütü mensuplarının yer aldığı fotoğrafların beğenildiği, beğenilen fotoğrafların yer aldığı sayfaların terör örgütü propagandası yapılan sayfalar olduğunun anlaşıldığı, beğenilen fotoğrafların bir kısmında terör örgütlerinin sözde bayraklarının da yer aldığı, bu durumda, geçici köy korucularının silah kullanma yetkisine sahip kamu görevlileri olduğu,

bu görevlilerin devletin terör ve terör örgütleriyle olan mücadelesinde istihdam edilmek amacıyla görevlendirildikleri, geçici köy koruculuğu görevinin emniyet ve asayişin sağlanmasına yönelik bir görev olması sebebiyle bu görevde bulunanların görevlerinde daha fazla ihtimam göstermelerinin gerektiği ve beklenildiği, bu itibarla davacı tarafından sosyal paylaşım sitesi (facebook) üzerinden terör örgütü propagandası yapılan, teröristlerin ve terör örgütüne ait sözde bayrakların bulunduğu fotoğrafların herkesin rahatça ulaşabileceği ve görebileceği şekilde beğenildiği,

bu durumun ise davacının ifa ettiği geçici köy koruculuğu göreviyle bağdaşmadığı, öte yandan davacı tarafından anılan facebook hesabının uzun süredir kullanılmadığının ileri sürüldüğü anlaşılmakta ise de; kullandığını beyan ettiği GSM numarasının facebook adresinde tanımlı olduğunun tespit edildiği, bu haliyle facebook adresini kendisinin kullanmadığına yönelik iddiasına itibar edilemeyeceği, söz konusu fiilleri nedeniyle anılan mevzuat uyarınca davacının görevine son verilmesi yönünde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği, öte yandan, davacının parasal haklarının iadesi istemi yönünden.

Anayasa'nın 125. maddesi uyarınca, idarenin hukuka aykırı bulunarak iptal edilen işlemleri nedeniyle kişilerin uğradığı zararların yine aynı idareler tarafından karşılanması gerekmekte ise de, dava konusu işlemin hukuka ve mevzuata uygun tesis edildiği anlaşıldığından, davacının bu yöndeki talebinin kabulüne olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı vekili tarafından, müvekkilinin sosyal medya hesabından terör örgütü propagandası yaptığı gerekçesiyle görevine son verildiği, müvekkilinin sosyal medya hesabının hacklendiği, söz konusu paylaşımları müvekkilinin yapmadığı, Batman Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği, bu nedenle dava konusu disiplin cezasının da temelsiz kaldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.