Danıştay 8. Daire E.2020/7770 K.2024/4142

Dava konusu istem: Isparta İli, ... İlçesi sınırları dahilinde ... sayılı ll-b grubu mermer madeni işletme ruhsat sahibi olan davacı tarafından, ruhsat sahasından üretilerek sevk edilen 32.258,21 ton mermerin genel müdürlüğe beyan edilmediği gerekçesiyle hesaplanan Devlet hakkının beş katı tutarında 1.929.040,95 TL idari para cezası ve yapılan üretimin idareye bildirilmemesi nedeniyle gerçek dışı ve yanıltıcı beyanda bulunduğundan bahisle 77.632,00 TL idari para cezası ile tecizyesine ilişkin ... tarih ve E... sayılı Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen... tarih ve E:... K:...sayılı kararda.

32.258,21 ton blok mermerin üretilip sevk edilmesine rağmen idareye beyan edilmediğinden bahisle 3213 sayılı Kanun'un 12. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca tesis edilen 1.929.040,95 TL tutarındaki idari para cezası yönünden, 2.258,21 ton blok mermer üretimi yapılarak sevk edildiği halde davalı idareye beyan edilmediğinin 21-24/09/2018 tarihleri arasında yapılan denetim sonucunda tespit edildiği,

ancak denetim tarihinde yürürlükte bulunmayan ve 28/02/2019 tarihinde yürürlüğe giren 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca ocak başı satış fiyatın yeniden değerleme oranında arttırılmak suretiyle idari para cezasının hesaplanması yoluna gidildiğini, 2018 ocak başı fiyatının yeniden değerleme oranında arttırılarak davacıya idari para cezası verilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı,

yapılan üretimin idareye bildirilmemesi nedeniyle gerçek dışı ve yanıltıcı beyanda bulunduğundan bahisle 3123 sayılı Maden Kanunu'nun 10. maddesinin yedinci fıkrası uyarınca tesis edilen 77.632,00 TL idari para cezası yönünden, Kabahatler Kanunu'nun 5. maddesinde düzenlenen, kabahatin, failin icraî veya ihmali davranışı gerçekleştirdiği zaman işlenmiş sayılacağı ve neticenin oluştuğu zamanın, bu bakımdan dikkate alınmayacağı hükmü gözönünde bulundurulduğunda kabahatin, denetimin yapıldığı 21/09/2018 tarihinde gerçekleştiğinin kabülü gerektiği, bu doğrultuda,

davacı şirkete 2018 yılı için belirlenen 62.743,00 TL idari para cezası uygulanması gerekirken davacı şirketin aleyhine olacak şekilde 2019 yılı güncel idari para cezası olan 77.632,00 TL idari para cezası tesis edilmesine yönelik dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılarak, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, ruhsat sahasında üretilen mermerin cinsi konusunda çelişkiler bulunduğu belirtilse de yapılan bu hususun mahallinde tetkik raporunda belirtilmese dahi sahada üretilen mermer ruhsat dosyası kapsamında belli olduğu ve idari para cezasının da buna göre hesaplandığı, ayrıca verilen idari para cezaları parasal değerler olup her yıl yeniden değerleme oranında güncellendiği, bu nedenle idari para cezasının yeniden değerleme oranına göre tespit edilmiş halinin ceza artışı olarak değerlendirilmesinin yerinde olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ......'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.