Danıştay 8. Daire E.2020/7819 K.2024/567

Dava konusu istem: Davacı vekili tarafından, müvekkilinin 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 7. maddesinde belirtilen yükümlülükleri süresi içerisinde yerine getirmedğinden bahisle, aynı Kanun'un 24. maddesinin 11. fıkrası uyarınca 77.632,00-TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin … tarih ve E:… sayılı davalı idare işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda.

3213 sayılı Kanun'un 7. fıkrası uyarınca Çevresel etki değerlendirmesi ile ilgili karar, işyeri açma ve çalışma ruhsatı, mülkiyet izni gibi (maden alanının özelliğine göre de değişen) birtakım izinleri almaksızın madencilik faaliyetinde bulunamayacağı, 24. maddesinin 11. fıkrası uyarınca da bu izinlerin işletme ruhsatı yürürlük tarihinden itibaren üç yıl içinde alınması gerektiği, üç yıl içinde alınmaması halinde her yıl için idari para cezası uygulanacağının düzenlendiği göz önünde bulundurulduğunda,

davacının maden işletme ruhsatının yürürlüğe giriş tarihi olan 18.05.2015 tarihinden itibaren üç yıl içerisinde (18.05.2018 tarihine kadar) değil, yasal süre geçtikten sonra, 22/10/2018 tarihinde bu izinleri davalı idareye ibraz ettiği anlaşıldığından, davacının 2019 yılı itibariyle yeniden değerleme oranında artırılmış hali olan 77.632,00-TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin … tarih ve E:… sayılı davalı idare işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı,

öte yandan her ne kadar davacı vekilince, bahsi geçen izinlerin geç alınmasının idari işlemlerin ağır yürümesinden kaynaklandığı ve gecikmede davacının kusuru bulunmadığı iddia edilmişse de, üç yıllık yasal süre dolmadan bu konuda davacı tarafından davalı idareye yapılmış bir müracaat bulunmadığı,

kaldı ki, Kanun'un 7. maddesinde belirtilen yükümlülüklerin şekli yükümlülükler olup maden işletme faaliyetinde bulunacakların Kanunda belirtilen şekil ve usullerde gerekli izinleri ibraz etmemiş olmasının para cezası uygulanması için yeterli olduğu ve davacının da süresi içerisinde gerekli izinleri alarak idareye ibraz etmediği sabit olduğundan, anılan iddiaya itibar edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, kendisinin kusurunun bulnmadığını, idarenin yavaş işleyişi nedeniyle süresi içinde alınamadığı eksik inceleme yapıldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin hukuka ve mevzuata uygun olarak tesis edildiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.