KÜNYE
Danıştay 8. Daire Başkanlığı 2021/110 E., 2024/2701 K.·T.C. Danıştay Sekizinci Daire
- Karar tarihi
- 9 Mayıs 2024
- Esas No
- 2021/110
- Karar No
- 2024/2701
- Temyiz eden (davalı)
- ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
597 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına kayıtlı ... plakalı araca ait olan ve 28/06/2018 tarihinde süresi dolan "Turizm Servis Aracı Güzergah Kullanım İzin Belgesi"nin yenilenmesi telebiyle 22/05/2019 tarihinde yapılan başvurunun zımnen reddine yönelik işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda. Mahkemece, emsal nitelikteki uyuşmazlığın dava konusu edildiği ... E. sayılı dava dosyasında, 31/10/2019 tarihli ara karar ile davalı idareden.
Turizm Servis Aracı Güzergah Kullanım İzin Belgesi talep edilecek araçlar için koltuk kapasitesinin 26/11/2018 tarihinden itibaren 10'dan 14'e çıkarılmasına yönelik bir UKOME kararının (yönege değişikliğinin) bulunup bulunmadığının sorulduğu, ara kararına davalı idare tarafından verilen ve mahkeme kayıtlarına 20/11/2019 tarihinde giren cevapta; "söz konusu değişikliğin belediyenin idari olarak belirlediği bir uygulama olduğu, buna ilişkin bir UKOME kararının bulunmadığı" şeklinde beyanda bulunulduğu.
Bu durumda; büyükşehir içindeki kara, deniz, su, göl ve demiryolu üzerinde her türlü taşımacılık hizmetlerinin koordinasyon içinde yürütülmesi amacıyla büyükşehir belediyesine verilen trafik hizmetlerini plânlama, koordinasyon ve güzergâh belirlemesi ile taksi, dolmuş ve servis araçlarının durak ve araç park yerleri ile sayısının tespiti ile bunlara izin ve çalışma ruhsatını vermeye, uygulamaya yönelik yönlendirici karar alma ve görüş oluşturmaya ilişkin yetkilerin ilgili büyükşehir belediyesi Ulaşım Koordinasyon Merkezi'nde bulunduğundan,
davaya konu Turizm Servis Aracı Güzergah Kullanım İzin Belgesi için araçlarda aranacak kriterlerin davalı idare Ulaşım Koordinasyon Merkezi Kurulu tarafından değerlendirildikten sonra yine bu hususta verilecek kararın davalı idare Ulaşım Koordinasyon Merkezi Kurulu tarafından verilmesi gerekirken, bu yönde alınmış bir UKOME kararı bulunmaksızın, ilgili yönerge hükümlerine de aykırı bir şekilde,
söz konusu araçlar için aranan koltuk sayısının 26/11/2018 tarihinden itibaren 10'dan 14'e çıkarıldığı ve davacıya ait aracın koltuk kapasitesinin bu kriteri taşımadığı gerekçesiyle davacının Turizm Servis Aracı Güzergah Kullanım İzin Belgesi yenileme talebinin zımnen reddine ilişkin tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından, söz konusu düzenleme yetkisine 5216 sayılı Kanun kapsamında idarelerinin sahip olduğu, daha önce Turizm Güzergah İzin Belgesi verilen on dört koltuktan az kapasiteli araçların turizm taşımacılığından ziyade taksicilik yaptığının tespit edildiği, bu düzenlemenin bu durumu düzeltme, taksici esnafının haklarını koruma amacına yönelik olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Davacı vekili tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ
Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 8. Daire, E. 2021/110, K. 2024/2701, 9 Mayıs 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama