Danıştay 8. Daire E.2021/1116 K.2022/3412

Dava konusu istem: Manisa ili, Kula ilçesi sınırları dahilinde ve davacı uhdesinde bulunan ...sicil numaralı ruhsat sahasında imalat ölçümü sonucunda 499.646,16 ton kalkerin üretim ve satışının beyan edilmediğinden bahisle 3213 sayılı Maden Kanunun 12. Maddesinin 4.fıkrası uyarınca 1.290.077,00 TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin Maden İşleri Genel Müdürlüğü'nün ...tarih ve E....sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı karar ile.

Mahkemenin 25/10/2019 tarihli ara kararı ile "Davacı şirkete ait olduğu anlaşılan "..." şeklindeki KEP adresinin davalı kuruma ne zaman bildirildiği, söz konusu KEP adresi bildirimin yapılmasına ilişkin somut bilgi ve belgelerin; şayet böyle bir bildirim yapılmamışsa söz konusu KEP adresinin hangi suretle tespit edildiği ve davacı şirket tarafından, 1. maddede belirtilen KEP adresi dışında ve daha sonra davalı idareye yeni bir KEP adresi bildirip bildirmediği, yeni bir KEP adresi bildirdiyse hangi tarihte bildirdiği" hususlarının hem davacı taraftan hem de davalı idareden sorulduğu,

her iki tarafa da usulüne uygun tebliğ işlemi yapılmasına rağmen ara karara cevap verilmediği, taraflar arasında davacı şirketin KEP adresinin "..." olduğu konusunda ihtilaf olmadığı, her ne kadar e-postaları açamadığı belirtilmiş ise de davalı idareye yeni bir KEP adresi bildiriminde bulunulmadığı anlaşıldığından söz konusu KEP adresine yapılan tebliğ işleminin yönetmelikte belirtilen usule uygun olduğu sonucuna varıldığı, davacı tarafından dava konusu işlemin KEP adresine gönderilmesinden (27/12/2017 tarihinden) itibaren on beş gün içerisinde Sulh Ceza Hakimliğine başvurulmadığı, anılan yargı yerinde 28/05/2018 tarihinde dava açıldığı,

özel mevzuat hükmü gereğince ...tarih ve E....sayılı yazı ile 27/12/2017 tarihinde tebliğ edilen dava konusu işlemin iptaline karar verilmesi istemiyle, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren otuz gün içerisinde ve en son 27/01/2019 tarihinin haftasonuna gelmesi nedeniyle 29/01/2018 tarihine kadar dava açılması gerekmekte iken,

bu süre geçirildikten sonra -görevsiz yargı yerinde açılan ilk dava açma tarihi olan- 28/05/2018 tarihinde işbu davanın açılmış olduğu anlaşıldığından 3213 sayılı Kanun ile özel olarak düzenlenen dava açma süresi geçtikten sonra açılan davanın süre aşımına uğramış olması nedeniyle esasının incelenmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 15/1-b maddesi uyarınca davanın süreaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ...Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, davacının KEP adresine gönderilen tebligatların içeriğinin görülemediği hususunun defalarca sözlü olarak iletildiği, KEP konusunda yaşanan sorunlar nedeniyle davacı tarafından yeni KEP adresi temin edildiği ve idareye bildirildiği, davacıya yapılan tebligatın usulsüz olduğu, bu nedenle dava açma süresinin başlamayacağı, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.