Danıştay 8. Daire E.2021/1298 K.2024/3034

Dava konusu istem: ... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde bulunan toplu konut alanı sınırları içerisinde yer alan parsellerde kaçak andezit madeni alımı yaptıkları gerekçesiyle Devlet hakkı olarak 571,12 TL ve 71.309,00 TL idari para cezasıyla cezalandırılmalarına ilişkin ... Valiliği Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığı'nın ... tarih ve E... sayılı kararının iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; inşaat yapım ihalesi uhdesinde kalan davacı şirketin denetim yapılan sahada madencilik faaliyeti yapmak için gerekli ruhsatı olmadığı, alana girişlerin davacı kontrolünde oluşu göz önünde alınarak, dosya kapsamında mevcut olan denetim anına ilişkin video kaydı, fotoğraflar, tutulan tutanaklar ve maden mühendisleri tarafından yapılan hesaplamanın bir bütün olarak değerlendirilmesi sonucunda tesis olunan dava konusu işlemde mevzuat hükümlerine aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, belediyeden alınan izin doğrultusunda çalışma yapıldığı, sahada üretim yapılmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.