Danıştay 8. Daire E.2021/2038 K.2023/2089

Dava konusu istem: İstanbul Serbest Muhasebeci ve Mali Müşavirler Odasına kayıtlı serbest muhasebeci mali müşavir olan davacının, ... Asliye Ceza Mahkemesi kararıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan mahkum olduğundan bahisle ruhsat ve kaşesinin iptaline işikin Türkiye Serbest Muhasebeci Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler Odaları Birliği Yönetim Kurulu'nun 18.07.2019 tarihli kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; hakkında meslek mensubu olmanın genel koşullarından birini kaybetmesine neden olacak kesinleşmiş mahkumiyet hükmü bulunan ve işlem tarihi itibariyle hakkında 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13/A maddesinde düzenlendiği biçimde alınmış ''memnu haklarının iadesi'' kararı bulunmayan davacının meslek ruhsatının iptali yönündeki dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, suçun işlenmesinde herhangi bir menfaat elde etmediği, hapis cezasının ertelendiği, böyle bir hak yoksunluğunun uygulanamayacağı, hukuka aykırı kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.