KÜNYE
Danıştay 8. Daire Başkanlığı 2021/2613 E., 2024/3465 K.·T.C. Danıştay Sekizinci Daire
- Karar tarihi
- 31 Mayıs 2024
- Esas No
- 2021/2613
- Karar No
- 2024/3465
- Temyiz eden (davacı)
- ... Maden Toprak Kum İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davalı)
- ... Genel Müdürlüğü
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
566 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Çorum ili, Merkez ilçesi sınırları dahilinde davacı şirket uhdesinde bulunan Sicil:... sayılı I(b) grubu (tuğla-kiremit kili) maden sahasına ilişkin olarak 3213 sayılı Maden Kanun'un 29. maddesi uyarınca verilmesi gereken belgelerin süresi içinde verilmediğinden bahisle aynı maddenin 4. fıkrası uyarınca davacı şirkete 46.579,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; uyuşmazlıkta. Mahallinde Tetkik Raporunda "2018 yılında kullanılan sevk fişlerine göre toplam 87.116,18 ton üretim yapıldığı, 29.madde belgelerinin yıllara sari olmak üzere tam ve uygun verilmediği" tespitlerine yer verildiği, denetim raporuna göre tesis edilen dava konusu işlemin ise 04/10/2019 tarihinde davacı şirketin KEP adresine teslim edildiği,
ancak 2018 yılı faaliyetlerine ilişkin vermekle yükümlü olduğu bilgi ve belgeleri Kuruma verme mükellefiyeti devam eden davacı şirket tarafından, söz konusu bilgi ve belgelerin verilmemesi nedeniyle denetim raporundaki bilgiler esas alınarak 2018 yılına ilişkin İşletme Faaliyet Raporunun 10/12/2019 tarihinde davalı idarece re'sen düzenlendiği, bu durumda.
Çorum ili, Merkez ilçesinde bulunan ve Sicil:... sayılı I(b) grubu (tuğla-kiremit kili) işletme ruhsatı sahibi olan davacı şirketin, Maden Kanunu'nun 29'uncu maddesinin 4'üncü fıkrası gereğince 2018 yılına ilişkin vermekle yükümlü olduğu bilgi ve belgeleri Kanunda belirtilen süre içerisinde (2019 yılı Nisan ayının sonuna kadar) Kuruma vermediğinin sabit olduğu anlaşıldığından, anılan Kanun hükmü uyarınca 46.579,00-TL idari para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin dava konusu ... tarih ve ... sayılı işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı tarafından, işlemde 2019 yılına ilişkin belgelerin verilmediğinin belirtildiği ancak bu belgelerin 2020 yılı Nisan ayına kadar verilme süresinin bulunduğu, söz konusu maddi hatanın işlemi sakatlar nitelikte olduğu, belge verilmemesi nedeniyle kendisine herhangi bir uyarı yapılmadığı, bildirim yapılmaksızın doğrudan ceza uygulanmasının hukuka aykırı olduğu, kesin ve somut delil olmaksızın para cezası ile cezalandırıldığı, işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Davalı idare tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 8. Daire, E. 2021/2613, K. 2024/3465, 31 Mayıs 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama