Danıştay 8. Daire E.2021/2761 K.2024/5776

Dava konusu istem: Burdur İli, Karamanlı İlçesi hudutları dahilinde ve davacı uhdesinde bulunan 73007 sicil numaralı II. Grup (Doğaltaş, Mermer) işletme ruhsatına ilişkin olarak, ruhsat sahasında Y:...-X:... koordinatlarında orman izin alanı dışında, Y:...-X:... ve Y:...-X:... koordinatlarında GSM ruhsat alanı dışında üretim yapıldığı tespit edildiğinden bahisle 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 7. maddesinin 21. fıkrası uyarınca hakkında 46.579,00-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü'nün ... tarih ve E... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı tarafından ruhsat sahası dışında üretim yapıldığı belirtilen eylemin 2013 yılı imalat haritası incelenmesi sonucu yapıldığı, 2014 yılı sonrası için bahsi geçen koordinatların izin kapsamına alındığı, dolayısıyla para cezasına ilişkin eylemin 2013 yılında gerçekleştiği, davacı hakkında tesis edilen para cezasının ise eylem tarihinden daha sonraki bir tarihte (14/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren 7164 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 7. maddesinde yapılan değişiklikle belirlenen miktar (46.579,00-TL) üzerinden tesis edildiği,

oysa ki 7164 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile yapılan değişiklikten önceki haliyle 13. maddesinin 3. fıkrasına göre idari para cezaları hakkında 30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu hükümlerinin uygulanacağı açık olup, buna göre zamanaşımı süresinin ellibin Türk Lirasından az idarî para cezasını gerektiren (dava konusu olayda) kabahatlerde üç yıl olduğu, eylemin gerçekleştiği 2013 yılında işlemeye başlayan zamanaşımı süresinin en geç 2016 yılı sonu itibariyle sona erdiği kanaatine varılmakla dava konusu işlemde zamanaşımı nedeniyle hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Maden Kanununun 7. maddesinin 21. fıkrasının ihlal edildiği hususunun tespitinin 04.04.2019 tarihli Olur ile yapılan mahallinde tetkik heyeti incelemesiyle yapıldığı, soruşturma zamanaşımı için sürenin başlangıcının tespit tarihi olması gerektiği, davacının zamanaşımı iddiasının reddi gerektiği, davacının ihlalinin 2013 yılına ilişkin olduğu, davacının sunduğu izinlerin ise 2014 tarihinden sonrası için olduğu, dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırı yön bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.