Danıştay 8. Daire E.2021/2797 K.2024/4968

Dava konusu istem: Manisa ili, Turgutlu ilçesi hudutları dahilinde davacının uhdesinde bulunan ... sicil sayılı IV. grup (Manganez, Antimuan) maden ruhsatlı sahada yapılan denetim sonucunda '...işletme raporlarında 2016 yılı ve sonrasında stok devri beyan edilmediği,

2018 yılında sahadan 162,21 ton antimuan satışı gerçekleştirildiğinin sevk fişlerinden tespit edilmesine rağmen 2018 yılına ait işletme faaliyet raporunda üretim ve satış beyan edilmediğinin' tespit edildiğinden bahisle 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 10/7.maddesi uyarınca 2019 yılı için yeniden değerleme oranında belirlenen 77.632,00-TL idari para cezasına tekerrür hükümleri uygulanarak 155.264,00-TL idari para cezası ile 12/4. maddesi uyarınca 162,21 ton antimuan satışı için belirlenen 66,24-TL Devlet hakkı üzerinden hesaplanan 331,20-TL idari para cezası olmak üzere toplam 155.595,20-TL idari para cezası verilmesine ilişkin Maden ve Petrol

İşleri Genel Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; dava konusu işlemin, 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 10/7. maddesi uyarınca, 155.264,00-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin kısmı yönünden; ... sicil sayılı maden işletme sahasına ilişkin olarak taraflar arasında 2018 yılı içerisinde 162,21 ton antimuan üretilerek sevk edildiği ve bu durumun davalı idareye bildirilmediği hususunda ihtilaf bulunmadığı,

davacı şirket tarafından 27.04.2019 tarihinde davalı idareye sunulan işletme faaliyet raporunda üretim ve satışı yapıldığı halde beyan edilmediği tespit edilen 162,21 ton antimuan nedeniyle davacıya isnat edilen fillerin sübuta erdiği anlaşıldığından davacı şirketin gerçek dışı veya yanıltıcı beyanda bulunmak suretiyle Kanun hükümlerinin uygulanmasını engelleyerek ve/veya haksız surette hak iktisap ettiği değerlendirilmek suretiyle tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı;

dava konusu işlemin, 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12/4 maddesi uyarınca 331,20-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin kısmı yönünden ise.

Maden Kanunu'nun 12/4. maddesine göre yaptığı üretim ve sevkiyatı bildirmediği denetim ve inceleme sonucunda tespit edilen ruhsat sahiplerine, ödenmesi gereken Devlet hakkına ilaveten bildirilmeyen miktar için hesaplanacak Devlet hakkının beş katı tutarında idarî para cezası verileceği; diğer yandan uyuşmazlıkta 3213 sayılı Maden Kanunu kapsamında mahallinde tetkik edilmesi sonrasında söz konusu ruhsat sahası için, davalı idareye beyan edilmediği halde, düzenlenen sevk fişlerinde 2018 yılı için 162,21 ton antimuan satışının bulunduğu ve bu durumun 27.04.2019 tarihinde ibraz edilen 2018 yılına ait faaliyet raporunda idareye beyan edilmediği,

bu durumun bilgisine girmesi üzerine davacı tarafından 04.11.2019 tarihinde revize edilerek davalı idareye sunulan işletme faaliyet raporunda 162,21 ton antimuan satışı için 66,24-TL Devlet hakkı oluştuğunun beyan edilmiş olduğu hususları dikkate alındığında, dava konusu işlemin, davacının durumuna ve beyanlarına uygun olarak (66,24-TL Devlet hakkıX5=) 331,20-TL idari para cezası verilmesine ilişkin kısmında da hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, hatalı olarak yapılan bildirim ile uygulanan idari para cezası arasında ciddi fark bulunduğu, cezanın orantılılık ve ölçülülük ilkelerini ihlal ettiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.