Danıştay 8. Daire E.2021/4236 K.2024/2168

Dava konusu istem: Davacı vekili tarafından; davacı şirkete ait Aksaray İli sınırları içerisinde bulunan ...,... nolu 2.(b) Grup Granit ruhsatlı maden sahasında belirlenen miktarın altında (2016, 2017 ve 2019 yıllarında) üretim faaliyetinde bulunulduğu gerekçesi ile 95.161,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü'nün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; suçta ve cezada kanunilik ilkesi uyarınca idari yaptırım/ceza gerektiren fiiller nedeniyle uygulanacak mevzuatın, fiilin işlendiği tarihte yürürlükte bulunan kanun hükmünün olması gerektiği, somut uyuşmazlıkta ise, davacı şirketin 2019 yılından geriye doğru 3 yıllık süre içerindeki fiillerinden dolayı idari para cezasının uygulandığı ve fiillerin işlendiği (2016,2017 ve 2019) tarihte yürürlükte bulunan ve davacı şirketin lehine olan mevzuat hükmü uyarınca işlem tesis edildiği görüldüğünden davalı idarece mevzuat hükmünün doğru uygulandığı,

uyuşmazlıkta uygulanacak kanun hükmüne göre, tespit tarihinden geriye doğru beş yıllık süre içerisinde üç yıl süre ile üretim yapılmaması veya üç yıllık süre içerindeki toplam üretim miktarının projede beyan edilen yıllık üretim miktarının %10'undan az olması halinde idari para cezasının uygulanacağı, dosya içeriğinde bulunan işletme projesinde ise maden sahasında yapılacak yıllık üretim miktarının 2.000 ton olarak beyan edildiği, davacı şirkete ait maden sahasında davalı idare ekiplerince 20-23.03.2020 tarihlerinde denetim yapıldığı,

denetimin yapıldığı 2020 yılından önceki beş yılın (2015, 2016, 2017, 2018 ve 2019 yılları dahil olmak üzere beş yıllık süre içerisindeki) üretim miktarlarına göre değerlendirme yapılarak idari para cezasının uygulandığı görülmüş olup, incelemenin mevzuata uygun olarak bu şekilde yapıldığı, inceleme neticesinde tespit tarihinden geriye doğru beş yıllık dönem içerisindeki üretim miktarları değerlendirildiğinde herhangi bir üç yıllık dönemlerdeki üretim miktarlarının toplamın projede beyan edilen yıllık üretim miktarının %10'undan (2.000 tondan) az olduğu (2016, 2017 ve 2019 yıllarında hiç üretim yapılmadığı) anlaşıldığından;

davacı şirket hakkında idari para cezası uygulanmasına ilişkin işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 2017 yılında 2.250 ton üretim yaptığı, bu üretimin idareye bildirildiğ, son 5 yıl içerisinde 3 yıldan fazla üretim yapmamak gibi bir durumun söz konusu olmadığı, kesilen ceza miktarının pandemi dönemi içinde yaşanan güçlüklerde göz önüne alındığında zor durumunda bıraktığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.