Danıştay 8. Daire E.2021/5586 K.2024/4939

Dava konusu istem: Kahramanmaraş İli Afşin İlçesi sınırları içerisinde davacı uhdesinde bulunan Sicil:... sayılı II-a grubu (kalker) işletmesi ile ilgili olarak daimi nezaretçi defterinin usulüne göre düzenlenmediğinden bahisle Maden Kanunu'nun 10. maddesi uyarınca davacı adına 31.054,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü'nün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; davalı idare görevlilerince maden sahasının tetkiki sonucunda düzenlenen heyet raporu, ekli fotoğraflar ve belgeler ile davacının iddiaları birlikte değerlendirildiğinde; davacı şirketçe işletme izin alanı alanı dışında (üretim ve işletme izni olmadan) aynı grupta üretim yapıldığının, daimi nezaretçi defterinde ise faaliyet alanı koordinatlarının yanlış yazıldığının sabit olduğu görüldüğünden, davacı şirket hakkında 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 10. maddesinin 5. fıkrası uyarınca tesis edilen 31.054,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bakılan davada, davacı tarafından Maden Kanununa aykırı gerçekleştirildiği iddia olunan fiillerin 2017 yılına tekabül ettiği ve süregelen eylem niteliğini haiz olmadığı, daimi nezaretçi defterinin usulüne uygun tutulmaması şeklinde gerçekleşen aykırılığın müeyyidesi olarak Yasa hükmüne göre 2017 yılı için 21.924,00 TL para cezası verilmesi gerektiği, bakılan uyuşmazlıkta ise, yeniden değerleme oranına göre güncellenmiş olarak işlemin tesis edildiği tarih itibariyle 2019 yılı için öngörülen 31.054,00 TL para cezasının kesildiği,

daimi nezaretçi defterini usulüne uygun tutmama şeklinde gerçekleşerek Maden Kanunu'na aykırılık teşkil eden eylemi nedeniyle davacı şirkete, işlenen fiilin 2017 yılındaki karşılığı olan 21.924,00 TL idari para cezası kesilmesi gerekirken, işlem tarihi olan 2019 yılı için geçerli miktar olan 31.054,00 TL esas alınarak idari para cezası kesildiği, dolayısıyla davacının fiili işlediği tarihteki tutar üzerinden işlem tesis edilmesi gerekirken, işlem tarihinde yürürlükte olan tutar dikkate alınmak suretiyle kesilen dava konusu idari para cezasında bu yönüyle hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabul edilerek,

... İdare Mahkemesi'nce verilen ... gün ve E:..., K:... sayılı kararın kaldırılmasına, dava konusu işlemin iptaline, karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının işletme izin alanı dışında faaliyette bulunduğu, 2017 yılında 12.074,67 ton üretimin daimi nezaretçi ataması olmadan yapıldığı, defterin usulüne göre düzenlenmediğinden işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, 2015 yılından sonra tetkik tarihine kadar sahada faaliyette bulunulmadığı, 2015 yılında üretilen tüvenan madenin kırıldıktan sonra 15.000 m3 olduğunun anlaşıldığı, 2017 yılı dönem başı stok miktarı 15.000 m3 olarak düzeltildiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.