Danıştay 8. Daire E.2021/6138 K.2023/518

Dava konusu istem: Dava, … ili, … ilçesi, … Mahallesi … Caddesi No:… adresinde et işletme konusunda faaliyet gösteren davacı şirkete ait işyerinin İSKİ Atıksuları Kanalizasyon Deşarj Yönetmeliği'nin 6-(7). maddesi uyarınca endüstriyel nitelikli atıksu üreten bölümünün faaliyetine son verilmesine ilişkin İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Havza Koruma ve Kontrol Dairesi Başkanlığının … tarih ve E…. sayılı işleminin iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında.

"İSKİ Genel Müdürlüğü Atıksuların Kanalizasyona Deşarj Yönetmeliği’nin 13. maddesinin 7. fıkrasının amacının atıksu arıtma tesisi bulunan işletmelerin, arıtma tesisini gereği gibi kullanarak sanayi tesilerinden doğaya verilecek atıksuların çevreyi kirletmesini önlemek sürdürülebilir çevre koşullarını sağlamak olduğu, bu kapsamda davalı idarece değişik zamanlarda davacı şirkete ait tesiste yapılan denetimlerde yağ tutucunun bulunmadığı ve 17.10.2019 tarihli denetimde şirket yetkilisinin beyanına göre yapılan hesaplamada endüstriyel nitelikli atıksu miktarının 50 m3/gün olduğu,

02.12.2019 tarihili denetimde yapılan hesaplamaya göre endüstriyel nitelikli atıksu miktarının 49,27 m3/gün olduğu tespit edilmiştir.

Bu durumda et işletme tesisi olduğu hususunda bir ihtilaf bulunmayan ve endüstriyel nitelikli atıksu miktarı 49,27 m3/gün olan şirketin yukarıda yer alan mevzuat hükümleri doğrultusunda et işletme faaliyetinden kaynaklanan endüstriyel nitelikli atıksular için ön arıtma tesisi kurmasının zorunlu olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda "olay ve olgular" kısmında özetlendiği üzere davacı şirkette yapılan denetimler sonucu "et işletme faaliyetinden kaynaklanan endüstriyel nitelikli atıksular için ön arıtma tesisisin olmadığı"nın tespiti üzerine Yönetmelik hükümleri doğrultusunda verilen 1

aylık süre içerisinde İSKİ Atıksuları Kanalizasyon Deşarj Yönetmeliği'nin 6-(1). hükmü gereği endüstriyel atıksular için ön arıtma tesisi kurulması amacıyla işletmeye süre verilebilmesi için atıksu ön arıtma tesisine ait iş termin planının 1 ay içinde idareye sunulmaması üzerine işletmenin İSKİ Atıksuları Kanalizasyon Deşarj Yönetmeliği'nin 6-(7). maddesi uyarınca endüstriyel nitelikli atıksu üreten bölümünün faaliyetine son verilmesine ilişkin … tarih ve E…. sayılı işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. " gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, şirketin herhangi bir şekilde tehlikeli, zehirli, zararlı, yanıcı, parlayıcı, patlayıcı maddeler, arıtma ve ön arıtma çamurları gibi septikleşmiş çamurlar ile atıksu şebekesini olumsuz etkileyecek bir atık üretmediği, Atıksuların Kanalizasyon Deşarj Yönetmeliğine göre endüstriyel atıksu üretmediği, şirketin hayvan kesimi yapmadığı, döner ürünleri üreten bir yapıda olduğu, bu kapsamda ön arıtma tesisi kurma zorunluluğunun bulunmadığı, tesisin su kullanılan dört bölümü olduğu, hangi kısmın faaliyetine son verildiğinin belirsiz olduğu belirtilerek davanın reddine dair verilen kararın temyizen bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Sekizinci ve Altıncı Dairelerince 2575 sayılı Yasaya 3619 sayılı Yasayla eklenen Ek.1 maddesi hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda işin gereği görüşüldü.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.