Danıştay 8. Daire E.2021/6152 K.2021/4365

Minibüscüler Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Belediye Başkanlığı VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

…Bölge İdare Mahkemesi …İdari Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…, T:…sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Dava, Giresun şehir merkezi ile Boztekke Köyü arasında yolcu taşımacılığı yapan davacı Kooperatif tarafından, Boztekke-İspirsuyu yolcularını indirip bindirmek üzere durak yeri tahsisi yapılması talebiyle Giresun Belediye Başkanlığına yapılan 07/03/2018 tarihli başvurunun zımnen reddine dair işlemin iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …İdare Mahkemesi'nin …gün ve E:…, K:…sayılı kararıyla; belediye ve mücavir alan sınırları içinde yapılan yolcu taşımacılığının şehiriçi taşıma kapsamında olduğu ve şehiriçi yapılan yolcu taşımacılığına ilişkin usul ve kuralların belirlenmesi yetkisinin de belediyeye ait olduğu, davalı idarece, belediye mücavir sınırlarında D plakalı araçlar ile yolcu alma ve taşıma işi yapılmasına karar verildiği, bu hususta davalı idarenin takdir yetkisinin bulunduğu, davacı kooperatifin ise M plakalı araçlar ile taşıma işi yaptığı ve buna göre yolcu indirme ve bindirme durak yerlerinin belirlendiği görülmüş olduğu,

şehiriçi yolcu taşımacılığı için gerekli olan M plakaya sahip olmayan davacının Boztekke-İspirsuyu yolcularını indirip bindirmek üzere durak yeri tahsisi yapılması talebiyle yaptığı başvurunun zımnen reddine dair dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: …Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesi'nin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla; istinaf başvurusuna konu Mahkeme kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 6. fıkrası ve 46. maddesi uyarınca istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Davacı tarafından anılan kararın temyiz edilmesi üzerine, …Bölge İdare Mahkemesi …İdari Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…, T:…sayılı kararıyla; davanın konusunun, 2577 sayılı Kanunun 46. maddesinde sayılan konular arasında yer almadığı ve Bölge İdare Mahkemesince verilen kararın kesin nitelikte olduğu gerekçesi ile davacının temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu işlemin, 2577 sayılı Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamında düzenleyici işlem niteliğine haiz olduğu ve temyiz yolunun açık olduğu belirtilerek, Bölge İdare Mahkemesi kararının temyizen incelenerek bozulmasına karar verilmesi istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ

…DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir...

6) Bölge idare mahkemelerinin 46 ncı maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir." hükmüne yer verilmiştir.

Aynı Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; düzenleyici işlemlere karşı açılan iptal davaları hakkında bölge idare mahkemelerinin verdikleri kararların Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, (d) bendinde ise; belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlemlere karşı açılan iptal davaları hakkında verilen kararların Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği kurala bağlanmıştır.

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin değerlendirilmesinden; İdare Mahkemelerinin tek hakim sınırı dışında kalan bütün kararlarına karşı mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine istinaf başvurusunda bulunulabileceği, bölge idare mahkemesince istinaf incelemesi üzerine verilen kararlara karşı ise sadece 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde yer alan konular ile sınırlı olarak Danıştay'a temyiz başvurusunda bulunulabileceği, bölge idare mahkemelerince istinaf incelemesi üzerine verilen ve 46. madde kapsamı dışında olan kararların ise kesin nitelikte olduğu görülmektedir.

Olayda, Giresun ili, İspirsuyu-Boztekke Caddesinde toplu taşıma işini yürütmekte olan davacı kooperatif tarafından, başvuru dilekçelerinde Boztekke Köyünden, Giresun merkez Deppoy mevkiine kadar 15 adet durakta indir-bindir şeklinde yük ve yolcu almalarına müsaade edilmesi ve devamında İspirsuyu-Boztekke Caddesinde belirtmiş oldukları 10 adet durakta İspirsuyu-Boztekke yolcularını indirip bindirmek üzere durak yeri tahisisi yapılması istemiyle yapılan 07/03/2018 tarihli başvurunun zımnen reddine dair işlemin iptali istemiyle davanın açıldığı, bahse konu başvurunun genel bir niteliğe haiz olmadığı,

kooperatif araçlarına ait güzergaha durak yeri tahsis edilmesi talebinin zımnen ret işleminin düzenleyici işlem olarak değerlendirilemeyeceği ve 2577 sayılı Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamına girmediği, ayrıca dava konusu zımni red işleminin davacının ticari faaliyetini sonlandırmayacağı, bu suretle 2577 sayılı Kanunun 46. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinde düzenlenen "bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlemlere karşı açılan iptal davaları" kapsamına girmeyeceği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, temyiz istemine esas teşkil eden kararın, Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesi uyarınca temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.