Danıştay 8. Daire E.2021/6563 K.2022/2845

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun ek 5. maddesindeki süre koşulunu taşıdığına dair beyanının Sağlık Bakanlığınca doğru olmadığının bildirildiğinden bahisle 2020 Tıpta Yan Dal Uzmanlık Eğitimi Giriş Sınavının geçersiz sayılmasına ilişkin işlemin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …İdare Mahkemesi'nin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararında; sınav tarihi olan 20/02/2021 tarihi itibarıyla Ankara Şehir Hastanesi'nde Devlet hizmeti yükümlülüğü süresinin 600 gün olduğu, 258 günlük kısmının tamamlandığı, kalan sürenin de 9 aydan fazla olduğu, davacının 3359 sayılı Kanun'un ek 5. maddesindeki süre koşulunu taşımadığı gerekçesiyle, 2020 yılı Tıpta Yan Dal Uzmanlık Eğitimi Giriş Sınavı'nın geçersiz sayılmasına ilişkin tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, görevden uzaklaştırıldığı döneme ilişkin sürelerin Devlet hizmeti yükümlülüğüne dahil edilmesi gerektiği, Mahkeme Kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı Sağlık Bakanlığı tarafından süresinde savunma verilmemiş olup davalı Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi Başkanlığı tarafından istemin reddi gerektiği savunulmaktadır..

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, uyuşmazlığa konu işlemin dayanağı olan açıkta geçen sürelerin Devlet hizmeti yükümlülüğünde sayılmaması nedeniyle şartın sağlanamadığına yönelik işlemin iptali istemiyle Sağlık Bakanlığı'na karşı açılan davada, …İdare Mahkemesi'nin …tarih ve E:…, K:…sayılı davanın reddine ilişkin karara karşı yapılan istinaf başvurusunun …Bölge İdare Mahkemesi …İdari Dava Dairesi'nin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla kesin olarak reddedilmesi üzerine, Dairemizin 25/10/2021 tarihli Bekletme Kararı kaldırılarak, 2577 sayılı Kanun'un 20/B maddesi uyarınca işin gereği yeniden görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Dava dosyası ve UYAP üzerinde yapılan incelemede, temyize konu Mahkeme Kararı'nın …İdare Mahkemesince verildiği görülmekle birlikte, anılan Mahkeme Kararında "Karar veren …İdare Mahkemesince" ibaresinin sehven yazıldığı anlaşılmaktadır. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.