Danıştay 8. Daire E.2021/6756 K.2024/262

Dava konusu istem: Kayseri ili, Talas ilçesi sınırları dahilinde bulunan S:82013 nolu maden ruhsat sahası ile ilgili olarak 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 24. maddesinin 11. fıkrası gereğince alınması gereken izinlerin Genel Müdürlüğe verilmediğinden bahisle 2016 ve 2017 yılı için toplam 109.642,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda.

3213 sayılı Maden Kanunu'nun 24. maddesinin 11. fıkrasında, işletme ruhsatı alan özel ya da tüzel kişilerin, işletme ruhsatının yürürlük tarihinden itibaren 3 yıl içerisinde, Kanun'un 7. maddesine göre alınması gerekli olan çevresel etki değerlendirme kararı, mülkiyet izni, işyeri açma ve çalışma ruhsatı ile Genel Müdürlüğün kayıtlarına işlenmiş alanlar ile ilgili izinleri alıp Genel Müdürlüğe vererek işletme izni alması gerektiğinin hüküm altına alındığı, diğer taraftan da bu yükümlülüğe uyulmaması halinde her yıl için idari para cezası verileceğinin yine aynı Yasa hükmünde düzenlendiği,

dosya kapsamında yer alan bilgi ve belgeler incelendiğinde, davacı şirket tarafından söz konusu izinlerin ilgili kurum ve kuruluşlardan temin edilerek Genel Müdürlüğe verilmediği anlaşıldığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, her ne kadar, davacı şirket tarafından, söz konusu izinlerin alınması kapsamında, ilgili yerlere işletme ruhsatının alınmasını müteakip başvurular yapıldığı,

ancak ilgili idareler tarafından başvuruların sonuçlandırılmaması nedeniyle izinlerin temin edilemediği iddia edilmiş ise de, yasada öngörülen yükümlülüğün Kanun'un 7. maddesine göre alınması gerekli izinlerin alınarak Genel Müdürlüğe verilmesi olduğu, salt ilgili idarelere başvuru yapılmasının yeterli olmadığı ya da bir başka deyişle davacı şirketi bu yükümlülükten kurtarmadığı değerlendirildiğinden, davacı taraf iddiasına itibar edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin idari para cezasına konu eyleminin 03/07/2016 ve 03/07/2017 tarihlerine kadar kadar olan döneme ilişkin olduğu, dolayısıyla eylemin 2016 ve 2017 yılları itibariyle gerçekleştiği, bu sebeple davalı idarece 3213 sayılı Kanunun 24. maddesinin 11. fıkrasında cezalandırılan eylemin gerçekleştirildiği yılda yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre idari yaptırım uygulanması ve anılan yıla ait mevzuatta öngörülen tutarda idari para cezası verilmesi gerekirken,

03/07/2015-03/07/2016 dönemi bakımından 2016 yılı itibariyle gerçekleşen eylemi için davacı şirkete 52.790,00 TL ve yeniden değerleme oranında artırılarak 03/07/2016-03/07/2017 dönemi bakımından da 2017 yılı için geçerli olan 54.812,00 TL uygulanmak suretiyle toplam 107.602,00 TL idari para cezası verilmesi gerekirken, işlem tarihi (2017 yılı) itibariyle geçerli olan 54.812,00 TL'nın her iki yıl için de uygulanmasında hukuka uyarlık bulunmadığından,

dava konusu idari para cezasının 2016 yılı uygulaması yönünden kısmen iptali gerekirken İdare Mahkemesince her iki yıl bakımından davanın reddine karar verilmesinde hukuki isabet görülmediğinden 2016 yılı itibariyle uygulanan idari para cezasına ilişkin kısmı yönünden davacının istinaf başvurusunun kabulü ile kararın bu kısmının kaldırılmasına, dava konusu işlemin 2016 yılı uygulaması yönünden iptaline.

2017 yılı itibariyle uygulanan idari para cezasına ilişkin kısma yönelik istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı şirket tarafından, 3213 sayılı Kanunun 24. maddesinin 11. fıkrası kapsamındaki zorunlu izinlerin, 3 yıllık süre içerisinde alınarak Genel Müdürlüğe verilmediğinden, 50.000,00-TL idari para cezası uygulandığı ve davacı tarafça idari para cezasının vergi dairesine yatırıldığı, davacı tarafça ilgili izinlerin 03/07/2016 ve 03/07/2017 tarihlerine kadar alınarak Genel Müdürlüğe verilmemesi nedeniyle ayrı ayrı 54.812,00-TL idari para cezası uygulanmasının uygun bulunduğu, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu, davacı ruhsat sahibinin terk talebine istinaden de ilgili ruhsat sahasının, 05/12/2017 tarihi itibariyle iptal edilerek ihalelik haline getirildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.