Danıştay 8. Daire E.2021/6810 K.2024/1071

Dava konusu istem: Diyarbakır İli, ... İlçesi, S... sayılı II-a grup işletme ruhsatlı maden ocağını işleten davacı tarafından, 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 7. maddesi uyarınca gerekli olan izinlerin verilmemesi nedeniyle aynı Kanunun 24. maddesinin 11. fıkrası ve 13. maddenin 2. fıkrası uyarınca 77.632,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...İdare Mahkemesince verilen... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; işletme ruhsatı verilmesinden hemen sonra davacının 02.01.2016 tarihli dilekçe ile davalı idarenin ise 26.12.2016 tarihli dilekçe ile ilgili idarelere mera tahsis amacı değişikliği talebinde bulunmuş olmaları ve yasal mevzuat gereği bu değişiklik taleplerinin üç aylık süre içerisinde gerçekleştirilmesi yönündeki yükümlülüğüne rağmen, ilgili idarelerce mahalde yapılacak toplulaştırma çalışmaları gerekçe gösterilmek suretiyle bu taleplerin,

yaklaşık olarak iki yıl sonra ancak 02.12.2018 tarihli Mera Komisyonu kararı ile yerine getirilebildiği, gereğinin yapılması için 07.12.2018 tarihli yazı ile ilgili Bakanlığa değişiklik talebinin gönderildiği, durumun da 13.12.2018 tarihli yazı ile davacıya bildirildiği,

davacının bu yazının hemen akabinde ÇED ve GSM iş yeri ruhsat başvurularında bulunarak durumu üç yıllık sürenin sona ermesinden önce 16.01.2019 tarihli dilekçe ile davalı idareye bildirdiği ve 3213 sayılı Kanunu'nun cezai hükümlerinin tarafına uygulanmaması talebinde bulunduğu görülmekle, ruhsat sahibi olan davacı tarafından, 3213 sayılı Kanunun 7. maddesi uyarınca işletme ruhsatının verildiği tarihten itibaren üç yıllık süre içerisinde alınmak zorunda olan izinlerin alınmamış olmasının, davacının kusurlu davranışından kaynaklanmayıp,

izin vermekle yükümlü ve/veya sorumlu olan idarelerin kendi iç işleyişinden kaynaklı gecikmelerden ötürü alınamadığı, davacının mevzuatta sayılan üç aylık süre içerisinde mera tahsis amacı değişikliği talebinde bulunmuş olmasına rağmen, tahsis amacının ancak üç yıllık sürenin dolmasından kısa bir süre önce değiştirilebildiği,

davacının şahsi kusurundan kaynaklı olmayan sebepler nedeniyle yaşanılan gecikmelerin sonucunun ruhsat sahibine yüklenmesi ve idari para cezası verilmesinin ise hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşmadığı hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davaya konu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı uhdesinde bulunan S:... sayılı II. Grup işletme ruhsatının 18/01/2016 tarihinde yürürlüğe girdiği, 7 nci madde izinlerinin mevzuatta belirlenen üç yıllık sürede idareyer tevdi edilmemiş olduğunun tespit edildiği, izinlerin tevdi edilememesi nedeniyle ruhsat yürürlülük tarihinden itibaren idari para cezası uygulanacağının mevzuatta açıkça yer aldığı, anılan hüküm ile hiçbir istisnaya da yer verilmediği, ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.