Danıştay 2. Daire E.2021/6815 K.2024/1300

Dava Konusu İstem

Dava; İstanbul ili, Kadıköy İlçe Emniyet Müdürlüğü Önleyici Hizmetler Şube Müdürlüğünde polis memuru olarak görev yapan davacının, İstanbul İl Emniyet Müdürlüğü Çevik Kuvvet Şube Müdürlüğünde görevli iken "Amirin izni olmaksızın görev yerinden ayrılmak" fiilini işlediğinden bahisle Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 11. ve 15. maddeleri uyarınca 10 ay kısa süreli durdurma cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Valiliği İl Polis Disiplin Kurulu'nun ... günlü, ... sayılı kararının iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti :... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; disiplin cezasına konu eylemin tarafı olan davacının grup amirinin ve polis memuru S.

E.'nin beyanlarına göre davacıya, izin alınmaksızın görev yerinin terk edildiğinden bahisle disiplin cezası verilmiş ise de, olay anında birden çok polis memurunun bulunduğu ve davacı ile grup amiri arasındaki konuşmalara tanık olduğu hususunun dosya içerisinden anlaşıldığı, disiplin cezasına konu eylemle ilgili olarak olay mahallinde bulunan polis memurlarının -davacının ailesini karşılamak üzere izin istemesi üzerine amirinin izin verip vermediği konusunda- tanıklığına başvurmaksızın disiplin soruşturmasının tamamlandığı,

davacıya atfedilen eyleme ilişkin yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan eksik soruşturmaya dayanılarak hazırlanan rapora istinaden tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; hakkında yapılan soruşturma neticesinde davacının izin istediği grup amirinin, izin verme yetkisi olmadığını belirtmesine rağmen görev yerinden ayrıldığının belirlendiği, amirince tutulan tutanakta izinsiz görev yerini terk ettiği hususunun ortaya konulduğu ve eylemine uyan disiplin cezasının verildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Onikinci Dairesi tarafından, Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesine; anılan Daire tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 1. fıkrası uyarınca Danıştay Beşinci Dairesine; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından ise Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.