Danıştay 2. Daire E.2021/6830 K.2024/1266

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının 1996 doğumlu A.B.'ye sözlü bir şeyler söylediğinin sabit olduğu, şikayetçi A.B.'nin beyanına göre "bu ne güzellik, canım ne güzelsin diyerek öpücük attığı ve telefonunu istediği", davacının beyanına göre ise "bu saatte kitap mı okunur ya" dediği, olayın gelişimi dikkate alındığında şikayetçi beyanının gerçekliği yönünde vicdani kanaat oluştuğu, söz konusu sözlerin hiç tanımadığı küçük yaşta bir kişiye karşı söylenmiş olmasının sarkıntılık olarak değerlendirilmesi gerektiği, eylemine uyan disiplin cezasıyla tecziyesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; A.B. adlı şahsın bir anlık öfke ile şikayetçi olduğu ve öfkesi yatışınca şikayetinden vazgeçtiği, şikayete konu olayın görev mahallinde ve görev sırasında meydana gelmediği, şikayetçinin beyanı ile kendi beyanlarının örtüşmediği, eylemin sübut bulmadığı, verilen disiplin cezasının hukuka aykırı olduğu belirtilerek, mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 1. fıkrası uyarınca ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Danıştay Beşinci Dairesine; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından ise Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.