Danıştay 8. Daire E.2022/2010 K.2024/6952

Dava konusu istem: Davacıya ait ... plakalı aracın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun EK-2/3-A maddesi uyarınca trafikten men edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlem ile 6.141,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile; aracın sürücüsü ve maliki olan davacının ... Tic. Ltd.

Şti isimli şirket çalışanı olduğu ve araç içinde aynı şirket çalışanlarından arkadaşları ... ve ... 'nün bulunduğu, sokağa çıkma yasağı olduğundan sadece çalışma izni bulunan kişilerin sokağa çıkıp işyerine gidip gelmesine izin verildiği, toplu taşıma faaliyetlerinin kısıtlanması ve çalışanların işyerlerine ancak kendi araç ve imkanlarıyla gidip gelmesi nedeniyle davacının kendi aracı ile işyerine gidip gelirken aynı işyerinde çalışan arkadaşlarını da götürüp getirmesinin hayatın olağan akışına uygun olduğu, beyan edilen hususların 05/12/2020 tarihli "Tutanak"ta açıkça yer aldığı,

davacının eyleminin süreklilik arz ettiğine ve kazanç sağlamak amacıyla yapıldığına ilişkin bir tespitin de bulunmadığı, bu durumda, davacıya araçla, ilgili belediyeden izin ve ruhsat alınmaksızın ticari amaçlı yolcu taşımacılığı yapıldığı belirtilmiş ise de, bu taşımacılığın mahiyetinin, olay sırasında düzenlenen tespit tutanağında yer alacak araç, güzergah, yolcu beyanı, ücret gibi bilgilerle kesin bir şekilde ortaya konulması gerektiği halde,

araçta ücret karşılığında sürekli olarak yolcu taşımacılığı yapıldığının somut delillerle ortaya konulamadığı ve dosyaya sunulan tutanağa istinaden tesis edilen dava konusu işlemlerde hukuka ve mevzuata uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.