Danıştay 8. Daire E.2022/3861 K.2025/6131

2- (DAVALI) ... Bakanlığı VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Genel Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, davacı ve davalı Bakanlık tarafından, aleyhe olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 2'nci maddesinin 3'üncü fıkrası ile 5'inci maddesinin 4'üncü fıkrası uyarınca 2020 yılı Aralık ayı için davacı büyükşehir belediyesi lehine tahakkuk ettirilen 59.874,350,29 TL tutarındaki paydan yapılan kesintilere ilişkin ... tarih ve ... sayılı Hazine ve Maliye Bakanlığı işleminin "Muğla İçme Suyu" projesi için Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 21'inci Bölge Müdürlüğü adına 420.844,53 TL tutarında kesinti yapılmasına ilişkin kısmının iptali ile kesintinin yasal faiziyle iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dava konusu içme suyu tesislerinin niteliği gereği halihazırda MUSKİ Genel Müdürlüğünün görev ve yetki alanı kapsamında olduğu ve dolayısıyla bu kapsamda tesisleri işletme yetkisinin de MUSKİ Genel Müdürlüğüne ait olduğu hususunda tereddüt bulunmadığı, tesislerin Muğla Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu tarafından davacı Muğla Büyükşehir Belediyesine devredilmesi nedeniyle tesislerin mülkiyetinin MUSKİ Genel Müdürlüğüne ait olmaması hususunun bir çelişki teşkil ettiğinden söz edilebilirse de bu kapsamda yapılan inceleme neticesinde.

MUSKİ Genel Müdürlüğünün 31/03/2014 tarihi itibarıyla tüzel kişilik kazandığı, komisyonun devre ilişkin kararının ise 21/03/2014 tarihli olduğu, dolayısıyla devir tarihi itibarıyla MUSKİ Genel Müdürlüğünün henüz tüzel kişilik kazanmamış olması nedeniyle taşınmazların mülkiyetinin MUSKİ Genel Müdürlüğüne değil davacı Muğla Büyükşehir Belediye Başkanlığına devredildiği,

bu nedenle, henüz MUSKİ Genel Müdürlüğü kurulmamışken gerçekleşen ve taşınmazın mülkiyetine ilişkin olan devrin, halihazırda MUSKİ Genel Müdürlüğünün faaliyet alanında ve tasarrufunda bulunan tesislere ait borçların, yalnızca tesislerin mülkiyetine sahip olan davacı büyükşehir belediyesince ödenmesini gerektirmeyeceği, 2560 sayılı Kanun'un 13'üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca MUSKİ Genel Müdürlüğünün Genel Bütçe vergi gelirlerinden (Büyükşehir Belediyesinden ayrı olarak) aldığı bir payın bulunduğu,

dolayısıyla MUSKİ Genel Müdürlüğüne ait olan borcun (büyükşehir belediyesinin payından değil) MUSKİ Genel Müdürlüğünün payından kesinti yapılmak suretiyle tahsil edilebileceği, bu durumda; görev, yetki ve sorumluluk itibarıyla MUSKİ Genel Müdürlüğüne ait olan tesise ilişkin borcun, MUSKİ Genel Müdürlüğünün genel bütçe payından kesinti yapılmak suretiyle yahut diğer usullerle tahsili gerekirken büyükşehir belediyesinden tahsiline yönelik olarak yapılan kesintide hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline,

davacı büyükşehir belediyesine ayrılan paydan yapılan 420.844,53 TL kesintinin dava tarihinden itibaren işletilecek kanuni faiziyle birlikte davacıya iadesi isteminin kabulüne, anılan kesintinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idarelerce davacı idareye ödenmesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen 3.110,00 TL vekalet ücretinin davalı idareler tarafından (tek vekalet ücreti olarak) davacı idareye verilmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen kararda.

1053 sayılı Belediye Teşkilâtı Olan Yerleşim Yerlerine İçme, Kullanma ve Endüstri Suyu Temini Hakkında Kanun'un 4'üncü maddesinde belirtilen hüküm uyarınca dava konusu borç tutarının talep edildiği, (Güvercinlik İçme Suyu Arıtma Tesisi ve Çamköy Terfi İstasyonunu kapsayan) Bodrum Yarımadası İçme Suyu Projesinin alacak, hak ve borçlarıyla Muğla Büyükşehir Belediyesine devredildiği, ilgili Kanun'un amir hükmü kapsamında kesintinin davacı idareden usulünce yapıldığı, zaten devir tarihinde kamu tüzel kişiliğine sahip olmayan MUSKİ'ye borcun devredilemeyeceğinin davacı idarenin ikrarıyla da sabit olduğu anlaşıldığından,

dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık, aksi yöndeki idare mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmadığı, davalı idarelerin mülkiyet sahibi idareden borcu talep etmesinin/payından kesinti yapmasının (tesisin işletilmesi yetkisi her ne kadar MUSKİ'de olsa da, elde edilen suyun satışı ile ilgili gelirlerin büyükşehir belediyesi tarafından tahsil edildiği anlaşıldığından) nimet ve külfet dengesi gözetildiğinde yerinde olduğu,

pay kesintisi sonucu eğer davacı belediye ile MUSKİ arasında bir uyuşmazlık çıkarsa bu hususun her iki tüzel kişilik arasında çözüme kavuşturulması gerektiği, alacaklı devlet kurumunun ise iç ilişkiden bağımsız olarak kanunun tanıdığı imkan ve prosedürleri işleterek alacağını tahsil etmesinde hukuken ve hakkaniyet gereği hiçbir engelin bulunmadığı,

öte yandan, dava konusu işlem hukuka uygun bulunduğundan, davacının yapılan kesinti tutarının kesinti tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte iade edilmesi talebinin de reddedilmesi gerektiği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun reddine, davacının istinaf başvurusunun reddine, davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün istinaf başvurusunun kabulü ile ...

İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine, Mahkeme kararında Hazine ve Maliye Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmedildiği görüldüğünden, Bakanlık lehine istinaf aşamasında vekalet ücretine hükmedilmemesine, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen 3.890,00 TL vekalet ücretinin (1/2 oranında olmak üzere) davacı tarafından davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğüne verilmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, içme suyu tesislerinin niteliği gereği MUSKİ Genel Müdürlüğünün görev ve yetki alanı kapsamında olduğu, dolayısıyla bu kapsamda tesislerin işletme yetkisinin de MUSKİ'ye ait olduğu, MUSKİ Genel Müdürlüğü'nün 31/03/2014 tarihi itibarıyla tüzel kişilik kazandığı, dolayısıyla tesislerin Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu tarafından devredildiği 21/03/2014 tarihi itibarıyla MUSKİ tüzel kişilik kazanmadığı için belediyeye devir işleminin yapıldığı, bu nedenle söz konusu kesintilerin MUSKİ payından yapılması gerektiği ileri sürülmektedir.

Davalı Hazine ve Maliye Bakanlığı tarafından, Mahkeme kararının taraflarınca istinaf edildiği, temyize konu kararda yer alan Mahkeme aşamasında idarelerine vekalet ücretine hükmedildiği kısmının hatalı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Davalı DSİ tarafından, Bölge İdare Mahkemesi kararının usul ve mevzuata uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur. Davacı tarafından, davalı Bakanlığın temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra dosya tekemmül ettiğinden davacının yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare Mahkemesi kararının esasına ilişkin yapılan incelemede;

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, davacının dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Temyize konu kararın avukatlık ücretine dair kısmına yönelik yapılan incelemede;

Davalı Bakanlık tarafından, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında idareleri lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken İdare Mahkemesince idareleri lehine vekalet ücretine hükmedildiği belirtilerek idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi yönündeki kararın hatalı olduğu, bozulması ya da düzeltilmesi istenilmektedir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 'Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar' başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştay'ın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden; ... İdare Mahkemesince, dava konusu işlemin iptaline, kesintinin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen 3.110,00 TL vekalet ücretinin davalı idareler tarafından (tek vekalet ücreti olarak) davacıya ödenmesine karar verildiği, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında davalı Bakanlığın vekalet ücretine ilişkin olarak Mahkeme kararında Hazine ve Maliye Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmedildiği görüldüğünden, Bakanlık lehine istinaf aşamasında vekalet ücretine hükmedilmemesi yönünde hatalı şekilde hüküm kurulduğu görülmüştür.

Bu durumda temyize konu kararın hüküm fıkrasında yer alan; "davalı Hazine ve Maliye Bakanlığı'nın istinaf başvurusunda bulunmadığı, sadece Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün istinaf başvurusunda bulunduğu ve Mahkeme kararında Hazine ve Maliye Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmedildiği görüldüğünden, Bakanlık lehine istinaf aşamasında vekalet ücretine hükmedilmemesine,

aşağıda dökümü yapılan 96,00 TL yargılama gideri ile karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen 3.890,00 TL vekalet ücretinin (1/2 oranında olmak üzere) davacı tarafından davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'ne verilmesine" kısmının, "aşağıda dökümü yapılan 96,00 TL yargılama gideri ile karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen 3.890,00 TL vekalet ücretinin (1/2 oranında olmak üzere) davacı tarafından davalı idarelere verilmesine" şeklinde düzeltilerek kararın onanması gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.