Danıştay 8. Daire E.2022/5359 K.2024/4898

2- (DAVALI) ... Üniversitesi VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: ... Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümünde 2547 sayılı Kanunun 33/a maddesi kapsamında görev yapan davacının, görevden alınarak kadrosunun boşaltılmasına ilişkin ... Üniversitesi Personel Daire Başkanlığı'nın... tarih, E... sayılı işlemi ile fazladan yapılan maaş ödemelerine ilişkin borç çıkartılmasına dair ... Üniversitesi Rektörlüğü Fen Edebiyat Fakültesi Dekanlığı'nın ... tarih ve E... sayılı işleminin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacının öğretim üyesi yetiştirme programı kapsamında Fen Edebiyat Fakültesi Dekanlığı Yönetim Kurulu’nun... tarih ve... sayılı kararı ve anılan Fakülte Dekanlığı’nın ... tarih ve ... sayılı teklif yazısı çerçevesinde 2547 sayılı Yasa’nın 33/a.maddesi uyarınca 02/02/2012 tarihli personel hareketleri onayı ile davalı idare uhdesinde araştırma görevlisi kadrosuna atandığı,

devamında söz konusu program kapsamında 14/02/2013 tarihinde Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Tarih Anabilim Dalı Yakınçağ Tarihi Bilim Dalında doktora öğrenimine kesin kayıt yaptırarak öğrenimine başlaması üzerine Gazi Üniversitesi Rektörlüğü Personel Dairesi Başkanlığı’nın 08/05/2013 tarihli oluruna da uygun biçimde 1...tarih ve... sayılı kararname ile doktora eğitimini tamamlamak üzere kadrosu Gazi Üniversitesine tahsis edilerek aynı unvan ve statü ile Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsüne naklen atandığı,

dosya kapsamında bulunan 06/12/2019 tarihli Yöksis Öğrenci Bilgisi başlıklı evraktan da anlaşılacağı üzere evrakın düzenlendiği 06/12/2019 tarihinde halen doktora öğrencisi konumunda bulunduğu, dolayısıyla 14/02/2013 tarihinde başladığı lisansüstü (doktora) öğrenimini yasal düzenlemelerde belirlenen azami 12 yarı yıllık süre içerisinde tamamlayamadığı,

bunun yanında Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Yürütme Kurulu’nun 10/10/2017 tarihli kararı gereği 2547 sayılı Yasa’nın geçici 67.maddesinde yer alan düzenlemenin öğretim üyesi yetiştirme programı kapsamında araştırma görevlisi kadrosunda bulunan davacının araştırma görevlisi kadrosunda azami bulunma süresi bakımından uygulanmasına da olanak bulunmadığı anlaşıldığından;

lisansüstü öğrenimini yasal düzenlemelerde belirlenen azami sürede tamamlayamadığı açık olan davacının, Öğretim Üyesi Yetiştirme Programına İlişkin Usul ve Esaslar’ın 10.maddesinin 2.fıkrasında yer alan hükme uygun biçimde ilişiği kesilerek kadrosunun boşaltılmasına ve hakkında kefalet senedi çerçevesinde işlem tesis edilmesine dair dava konusu işlemde hukuka aykırılık olmadığı gerekçesiyle bu kısım yönünden davanın reddine, davacının araştırma görevlisi kadrosu ile ilişiğinin kesilmesine,

kadrosunun boşaltılmasına ve hakkında kefalet senedi çerçevesinde işlem yapılmasına dair dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu Mahkemeleri kararı ile saptanmakla birlikte; davacının ilişiğinin kesilmesi gerekli tarih ile ilişiğinin kesildiği tarih arasında fiilen araştırma görevlisi olarak görev yaptığı, ilişik kesme işleminin geç tesis edilmesinde herhangi bir kusuru bulunmadığı gibi yapılan ödemede davacıya atfedilebilecek herhangi bir hile veya gerçek dışı beyandan söz edilmesine de olanak bulunmadığı anlaşıldığından;

fazla ödenen maaş olarak davacı hakkında 64.403,32.-TL borç çıkartılmasına dair dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle bu kısım yönünden dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACI

Lisansüstü eğitimini azami sürede tamamlayamadığı gerekçesiyle işlem tesis edildiği halde mevzuat hükümleri uyarınca lisansüstü öğrenim görme zorunluluğu olmadığı gibi bu eğitimi tamamlaması gereken azami bir sürenin de bulunmadığı, dolayısıyla bu gerekçe ile ilişiğinin kesilmemesi gerektiği, lisansüstü eğitimin tamamlanması için azami süre olsa bile işlemin hukuka aykırı olduğu, zira 2015 tarihli Yükseköğretim Kurulu kararı ile buna ilişkin düzenlemenin uygulanmayacağının kurala bağlandığı, kaldı ki 20.04.2016 tarihli Lisansüstü Eğitim ve Öğretim Yönetmeliğindeki sürelerin Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren başlayacağının da ilgili Yönetmeliğin geçici 1. maddesi ile hükme bağlandığı ileri sürülmektedir.

DAVALI

Davacının öğretim üyesi yetiştirme programı kapsamında 13/02/2011 tarihinde davalı idare uhdesine araştırma görevlisi olarak atandığı, 674 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 49.maddesi ile 2547 sayılı Yasa’ya eklenen ek 30.madde hükmü gereği statüsünün 50/d.maddesinde belirlenen statüye dönüştürülmesi neticesinde öğretim üyesi programından çıkarılmasının söz konusu olmadığı, sonrasında 11/12/2017 tarihli talebi gereği yeniden 33/a.maddesi kapsamında atamasının yapıldığı, davacının doktora öğrenimini azami sürede tamamlayamadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Davacı tarafından istemin reddi gerektiği savunulmakta olup davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.