Danıştay 8. Daire E.2022/6164 K.2024/5372

Dava konusu istem: Ankara Barosuna kayıtlı olarak avukatlık yapan davacı tarafından, meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ve tedbiren işten yasaklanmasına dair ... tarih ve E:... K:... sayılı Ankara Barosu Disiplin Kurulu kararına karşı yaptığı itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Türkiye Barolar Birliği Disiplin Kurulu kararının tekrar görüşülmek üzere Adalet Bakanlığınca iade edilmesi üzerine Bakanlık yazısına uyulmasına, önceki Kurul kararının kaldırılmasına, Baro Disiplin Kurulu kararının onanmasına ve şikayetlinin tedbiren işten yasaklanmasına yönelik verilen ... tarihli ve E..., K... sayılı karar ile Bakanlığın geri gönderme yazısına ilişkin ... tarih ve ... sayılı Olur işleminin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında. Ankara Barosuna kayıtlı olarak avukatlık yapan davacının, disiplin kovuşturmasına konu eylemleri nedeniyle zimmet ve görevi kötüye kullanma suçlarından ...

Ağır Ceza Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile zimmet suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezası verildiği, görevi kötüye kullanma suçundan 5 ay hapis cezası verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın zimmet suçu yönünden istinaf başvurusunun reddi ile 07.11.2019 tarihinde, görevi kötüye kullanma suçu yönünden ise 25.04.2019 tarihinde kesinleştiği, 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 59.maddesine eklenen fıkra ile avukatların işledikleri suçlarda temyiz için yapılan sınırlamanın kaldırıldığı, bunun üzerine davacının 20.07.2020 tarihli dilekçe ile temyiz başvurusunda bulunduğu,

öte yandan 30.11.2021 tarih ve 31675 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 7343 sayılı İcra ve İflas Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Avukatlık Kanununa eklenen Geçici 24.madde ile temyiz edilemediği için kesinleşmiş olan avukatlıktan kaynaklı cezalar için de temyiz kanun yolunun açıldığı, buna göre; zimmet suçundan kesinleşmiş bir mahkumiyet hükmünün meslekten çıkarma cezasını gerektirdiği konusunda ihtilaf bulunmamakla birlikte, kanun koyucunun avukatlık mesleğinin özelliklerini dikkate alarak,

meslekten kaynaklanan suçlar için temyiz kanun yolunu açtığı ve Avukatlık Kanununa eklenen Geçici 24.madde ile bunun geçmişe dönük olarak uygulanması konusunda düzenleme yapıldığı dikkate alındığında, oluşan yeni hukuki durum karşısında, temyiz kanun yoluna başvuran davacı hakkında kesinleşmiş bir mahkumiyet hükmü bulunmadığından dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı Adalet Bakanlığı tarafından, şikayetli avukatın zimmet suçundan kesinleşmiş mahkumiyet kararına karşı temyiz yoluna başvurması üzerine dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği anlaşılmakta ise de 7249 sayılı Avukatlık Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 27. maddesinde Kanunun yayımı tarihinde yürürlüğe gireceğinin belirtildiği, yürürlük tarihi itibarıyla kesinleşmiş kararlar bakımından uygulanacağına ilişkin hükme yer verilmemesi karşısında Kanunun yürürlüğe girdiği 15.07.2020 tarihinden önce 07.11.2019 tarihinde kesinleşmiş olan mahkumiyet kararının temyiz incelemesinin mümkün olmadığı,

mahkumiyet kararına konu zimmet suçunun meslekten çıkarma cezasını gerektirdiği, baro disiplin kurulunca yapılan değerlendirme ve verilen kararda herhangi bir hukuki isabetsizlik bulunmadığı belirtilerek temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmüştür.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, davanın derdest olduğu süreçte 30.11.2021 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 7343 sayılı Kanunun 15. maddesi ile 1136 sayılı Kanuna eklenen geçici 24. madde ile aynı Kanunun 59. maddesinin beşinci fıkrasının, avukatların avukatlık veya TBB ya da baroların organlarındaki görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle bölge adliye mahkemesi ceza dairelerince 15.07.2020 tarihinden önce verilmiş kesin nitelikli kararlar hakkında da uygulanacağının düzenlenmesi üzerine davacının ceza aldığı dosyada temyiz incelemesinin yapılamayacağına ilişkin tartışmanın da son bulduğu,

böylelikle davacı hakkında verilen mahkumiyet kararı hakkında temyiz incelemesi yapılacağından kararın kesinleşmiş olduğu söylenemeyeceğinden davalının temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.