Danıştay 8. Daire E.2022/7502 K.2022/7705

2- … Büyükşehir Belediye Başkanlığı VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN KONUSU

Danıştay Sekizinci Dairesi'nin 31/05/2022 tarih ve E:2022/3478, K:2022/3588 sayılı kararının, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi uyarınca düzeltilmesi istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 12.01.1961 tarihinde aldığını belirttiği "…" no ile kendisine tahsis edilen ve sonradan trafik müdürlüğünde bekleyen ticari taksi plakasının tarafına yeniden verilmesi (iade edilmesi/kullandırılması) istemiyle yapılan 27.02.2020 tarihli başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olay incelendiğinde; taksi hatlarıyla ilgili tüm kayıt ve belgelerin il trafik komisyonu tarafından belediyelere nakledildiği, davacının 1967 yılında kendisine tahsisli olduğunu belirttiği taksi plakasını 2021 yılında yaptığı başvuru ile kendisine verilmesini talep ettiği, davalı belediyece davacı talebinin incelenebilmesi amacıyla İl Emniyet Müdürlüğünden konu hakkında bilgi talep edildiği ancak İl Emniyet Müdürlüğü kayıtlarından davacının talep ettiği taksi hattının bir başka şahsa ait olduğu ve bu hattın kullanımda ve dolaşımda olduğunun bildirildiği,

davacının iddia ettiği taksi plakasının kendisine ait olduğunu kanıtlayan muteber bir belge sunamadığı ve aradan geçen zaman da dikkate alındığında davacı talebinin reddine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; davacının istinaf isteminin reddine temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmiştir. Danıştay Sekizinci Daire Kararının Özeti: Düzeltilmesi istenilen Danıştay Sekizinci Dairesi'nin 31/05/2022 tarih ve E:2022/3478, K:2022/3588 sayılı kararıyla; temyiz istemine esas teşkil eden kararın, Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu gerekçesiyle, temyiz isteminin incelenmeksizin reddine "kesin" olarak karar verilmiştir.

KARAR DÜZELTME TALEP EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu işlemin özü itibari ile ticari faaliyetin icrasını süresiz bir biçimde engelleyen işlemlerden olduğu ileri sürülerek, Danıştay Sekizinci Dairesince verilen kararın düzeltilmesi istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Karar düzeltme isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

28/06/2014 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 103. maddesi ile 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nda yer alan "kararın düzeltilmesi" kanun yoluna son verilmiş; 2577 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 8. maddede, "Bu Kanunla idari yargıda kanun yollarına ilişkin getirilen hükümler, 2576 sayılı Kanun'un, bu Kanunla değişik 3. maddesine göre kurulan bölge idare mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlayacakları tarihten sonra verilen kararlar hakkında uygulanır..." kuralına yer verilmiştir.

Adalet Bakanlığı tarafından 07/11/2015 günlü Resmî Gazete'de yayımlanan karar ile, 2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun'un 2. ve Geçici 20. maddeleri uyarınca kurulan ve yargı çevreleri belirlenen Bölge İdare Mahkemeleri'nin 20/07/2016 günü itibarıyla tüm yurtta göreve başlayacakları duyurulmuştur.

Belirtilen hukuki duruma göre, 20/07/2016 tarihinden sonra verilen İdare Mahkemesi kararları bakımından kararın düzeltilmesi kanun yoluna başvurulamayacağı açıktır.

Bu durumda; 20/07/2016 tarihinden sonra verilen İdare Mahkemesi kararları bakımından kararın düzeltilmesi kanun yoluna başvurulamayacağından, davacının kararın düzeltilmesi isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.