Danıştay 8. Daire E.2022/7824 K.2024/6877

Dava konusu istem: Davacının sahibi olduğu ... plakalı aracın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-B maddesi uyarınca ... tarih ve B-... sayılı tutanakla 30 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; ... plakalı araca ait bilgi ve belgelerde aracın personel servisi olarak kullanılabileceğine yönelik izin verildiği, 11/01/2022 tarihli tutanak ve dosyadaki CD ve diğer belgelerle sabit olduğu üzere söz konusu araçla okul taşıtı özellikleri taşımadığı ve personel servis taşıma izni olduğu halde öğrenci taşımacılığı yapıldığı, bu tespitin aksini ortaya koyan herhangi bir bilgi ve belgenin de yer almadığından bahisle sübuta eren eylemin karşılığı olarak 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-B maddesi uyarınca tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, C plaka tescilli araç ile öğrenci taşınmasının önünde herhangi bir engel bulunmadığı, tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.