Danıştay 8. Daire E.2023/1032 K.2023/2904

Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince işin gereği görüşüldü: Dava, Polatlı Ziraat Odasında çalışan davacının hakkında zimmet ve oda zararına sebebiyet verme suçlamasıyla yürütülen soruşturma sonucu iş akdinin feshedilmesine ilişkin Polatlı Ziraat Odası Yönetim Kurulu’nun 20.08.2013 tarihli kararı ile Türkiye Ziraat Odaları Birliği’nin … tarih ve … sayılı işleminin iptali ve haklarının iadesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

... İdare Mahkemesi'nin … gün ve E:…, K:… sayılı kararıyla. Dairemizin 31.03.2021 tarih ve E:2016/11673, K:2021/1931 sayılı bozma kararına uyularak, davacı hakkında Türkiye Ziraat Odaları Birliği müfettişlerince hazırlanan … tarih ve … sayılı soruşturma raporunda tespitlere yönelik eylemlerin ayrıca ...

Ağır Ceza Mahkemesi'nin E:… sayılı dosyası üzerinden yargılamaya konu edildiği ve söz konusu yargılama neticesinde, davacının zimmet suçunu işlediği hususunun sübuta ermediğinden bahisle beraatına hükmedildiği, bununla beraber bahsi geçen 03.07.2014 tarihli denetçi raporunda da davacıya sorumluluk atfedilecek herhangi bir hususun bulunmadığı belirtilmekle, davacının diğer kişilerle birlikte zimmet suçunu işlediği sonucuna varılamayacağı, dolayısıyla bu noktadan hareketle de davacının iş akdinin feshedilmesine ilişkin dava konusu işlemin sebep unsuru açısından hukuka aykırı olduğu;

öte yandan, Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 125. maddesinin son fıkrasında yer verilen "İdare, kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlüdür." hükmü uyarınca, hukuka aykırılığı belirlenen bireysel işlem nedeniyle davacının yoksun haklarının dava tarihinden (17.09.2013) itibaren davacıya ödenmesi, özlük haklarının iadesine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, davacının bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı haklarının bakılan davanın açıldığı 17.09.2013 tarihinden itibaren davalı idarece hesaplanarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Davalı Polatlı Ziraat Odası tarafından, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek İdare Mahkemesi kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Öte yandan, her ne kadar İdare Mahkemesi tarafından, dava konusu iş akdinin feshine ilişkin işlemin, davacının zimmet suçunu işlediği hususunun sübuta ermediğinden bahisle Ceza Mahkemesi kararıyla beraatına hükmedildiği gerekçesiyle iptaline karar verilmişse de; davacının fiili disiplin yönünden farklı bir ceza gerektiriyorsa idarenin durumu değerlendirerek davacı hakkında işlem tesis edebileceği açıktır.