Danıştay 8. Daire E.2023/1617 K.2025/8215

San. ve Tic. Ltd. Şti. VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Kahramanmaraş ili, Andırın ilçesi ... Mahallesi sınırları içinde bulunan İR:... sayılı II (b) grubu maden (mermer) işletme ruhsatı içinde kalan 38.543,19 m²'lik alanda maden işletme faaliyetinde bulunabilmek için orman izni verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair ...tarih ve ...sayılı Kahramanmaraş Orman Bölge Müdürlüğü işlemi ile bildirilen ...tarih ve ...sayılı Orman Genel Müdürlüğü işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacının izin talebinin, gerek mahallinde inceleme yapan heyet tarafından ve gerekse Kahramanmaraş İşletme Müdürlüğü ile Kahramanmaraş Bölge Müdürlüğü tarafından uygun görülmesine karşın, Genel Müdürlükçe herhangi bir gerekçe belirtilmeksizin talebin uygun görülmediği, dosyaya sunulan savunma dilekçesinden de davacı şirket talebinin kamu yararına uygun görülmediğinden uygun bulunmadığının anlaşıldığı, bu durumda;

davacı şirketin ruhsatlı maden sahası içerisinde yer alan ormanlık alan için orman izni talebinin, hukuken kabul edilebilir ve geçerli herhangi bir somut neden ortaya konulmaksızın reddine dair tesis edilen dava konusu idari işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, 5995 sayılı Kanunla değişik 3213 sayılı Maden Kanunu'nda ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nda yapılan değişiklikler sonucu 2010 yılından itibaren ülkemiz ormanlarında yoğun şekilde madencilik faaliyetinin yapılmaya başlandığı, madencilik faaliyeti yapılmak istenen bu yerlerin tabiatın tahribatını hızlandırdığı, söz konusu faaliyetler nedeniyle biyolojik çeşitliliğin zarar gördüğü, işleme konu orman alanında geçerli bir ruhsatın bulunmadığı, izin sahibi firma tarafından ruhsat süresi uzatılamadığından kanun gereği izinlerin iptal edildiği, iznin iptalinden yaklaşık 3 yıl sonra davaya konu işleme esas izin talebinde bulunulduğu, bu süreç içerisinde Orman Genel Müdürlüğünün maden işletme izni verilmesi hususunda daha seçici davrandığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davacı şirketin, uhdesinde bulunan maden işletme ruhsatının temditi mahiyetinde, 20/06/2015 tarihinden itibaren 20/06/2025 tarihine kadar geçerli II-b grubu maden ocağı işletme ruhsatına sahip olduğu, 2012/15 sayılı Genelge kapsamında izin alma sürecinin uzaması nedeniyle işletme ruhsatının fiilen 14/09/2018 tarihinde verildiği, bu zaman aralığında fiilen maden işletme ruhsatının bulunmaması nedeniyle davalı idare tarafından verilen orman izin sürelerinin uzatılmadığı ve daha önce verilen izinlerin 23/11/2015 tarihinde iptal edildiği ve davacı şirketin aynı alan için yeniden izin başvurusunda bulunması üzerine dava konusu işlemin tesis edildiği anlaşılmıştır.

Öte yandan, işbu iptal kararı davacıya orman izni verilmesi sonucunu doğurmamakta olup, davalı Orman Genel Müdürlüğünce söz konusu talep hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu ve Orman Kanunu'nun 16. Maddesi Uygulama Yönetmeliği hükümleri kapsamında değerlendirme yapıldıktan sonra yeniden işlem tesis edilebileceği ve bu işleme karşı ayrıca dava açılabileceği de açıktır.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.