Danıştay 8. Daire E.2023/1843 K.2023/1538

Dava konusu istem: Davacı şirket adına kayıtlı … plakalı aracın, 2918 sayılı Kanun'un Ek 2/3-a maddesi uyarınca 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin … tarihli ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti... İdare Mahkemesince verilen … tarihli ve E:…, K:… sayılı kararda; davacıya ait araca ilişkin "özmal personel servis izin belgesi"nin dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte mevcut olmadığı göz önüne alındığında, İzmir Büyükşehir Belediyesi tarafından yürürlüğe konulan mevzuat hükümleri gereğince büyükşehir belediyesi sınırları içinde özmal personel servis taşımacılığı yapılabilmesi için yetkili belediyeden izin veya ruhsat alınması gerektiğinden, yetkili belediyeden izin ve ruhsat almaksızın personel servis taşımacılığı yaptığı sabit olan davacı şirkete ait araç hakkında tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; davacının istinaf isteminin reddine temyiz yolu açık olarak karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; davacı şirketin kendi personelini taşımaya yönelik kullanmakta olduğu cezaya konu aracı 30 gün önce satın aldığı, ilgili kanun maddesini bilebilecek ve uygulayabilecek zamanı olmadığı, hukuka aykırılık kastı olmayan davacıya ait aracın uzun bir süre trafikten men edilmesinin "orantılılık" ilkesine aykırı olduğu belirtilerek temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir...3) Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir...6) Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir." hükmüne yer verilmiştir.

Anılan Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinde, belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlemlere karşı açılan iptal davaları hakkında verilen kararların Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği.

"Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması hâlinde, kararı veren merciin, temyiz isteminin reddine karar vereceği; ilgili merciin bu kararına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği.

7. fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, 6. fıkrada sözü edilen kararın, dosyanın gönderildiği Danıştay'ın ilgili dairesince kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Uyuşmazlık; ticari yolcu taşımacılığı faaliyetiyle iştigal etmeyen davacı.

Elektrik Elektronik Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi adına kayıtlı … hususi plakalı araçla davacı şirkete ait iş yerinde çalışan personelin taşındığının tespiti üzerine ilgili belediyeden çalışma izni/ruhsatı almadan personel servis taşımacılığı yapıldığından bahisle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-a maddesi uyarınca aracın altmış gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin işlemden kaynaklanmakta olup dava konusu işlemin davacının ticari faaliyetinin engellenmesi sonucunu doğuran bir yönü bulunmadığı dikkate alındığında temyiz istemine esas teşkil eden kararın Bölge İdare Mahkemesi'nin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü

Kanunu'nun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu sonucuna varıldığından temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.