Danıştay 8. Daire E.2023/2025 K.2023/1687

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Denizli İli, Güney İlçesi, ...Mahallesi'nde, ...İşletme Şefliği ...Numaralı Bölmedeki 32.50 hektar sahada özel ağaçlandırma çalışması yapma talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin ...tarih ve E....sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...İdare Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; davacının özel ağaçlandırma izni talep ettiği alanın amenajman planlarında, toprak koruma işletme sınıfına ayrılan yerlerden olduğu anlaşılmakta ise de, Orman Genel Müdürlüğü Ağaçlandırma Dairesi Başkanlığı tarafından 7310 sayılı Özel Ağaçlandırma Tamimi'nin 23.03.2020 tarihinde yeniden düzenlendiği ve 3. maddenin 14. fıkrasında yer alan "Amenajman planlarında, toprak koruma işletme sınıfına ayrılan yerler" hükmünün düzenlemeden çıkartıldığı,

kaldı ki, davacının 01.04.2020 tarihinde aynı saha için yeniden özel ağaçlandırma izni talep ettiği ve talebinin ...tarih ve ...sayılı Özel Ağaçlandırma Tamimi hükümlerince incelenerek davalı idare tarafından kabul edildiği de dosyaya sunulan belgelerden anlaşıldığından, işlem tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata aykırı şekilde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılarak dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf edilen İdare Mahkemesi kararının UETS kayıtlarına göre 11/05/2022 tarihinde davalı idareye tebliğ edildiği, bunun üzerine 12/05/2022 tarihinden itibaren 30 günlük istinaf başvurusunda bulunma süresinin başladığı, istinaf başvurusunda bulunmanın son gününün ise 10/06/2022 gününe denk geldiği, davalı tarafından ise bu süreden sonra 14/06/2022 havale tarihli dilekçe ile istinaf başvurusunda bulunulduğu açık olduğundan, istinaf başvurusunun süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, İstinaf incelemesine konu edilen Denizli idare Mahkemesi Kararının taraflarına usulüne uygun tebliğ edilmediğini, tebligatın davalı idare vekiline değil davalı idarenin UETS adresine tebliğ edildiğini, usulsüz tebligata dayanılarak süre hesaplanmasını hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

7201 sayılı Tebligat Kanununun "Elektronik tebligat" başlıklı 7/a maddesinde:",,,İdareleri, kamu iktisadi teşebbüslerini veya sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıkları; adli ve idari yargı mercileri, icra müdürlükleri veya hakemler nezdinde vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birime tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.

Anılan Kanun uyarınca çıkarılan Elektronik Tebligat Yönetmeliğinin "Elektronik tebligatın hazırlanması ve muhataba ulaştırılması" başlıklı 9. maddesinde:"...(5) Elektronik yolla tebligat, idareleri, kamu iktisadi teşebbüslerini veya sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıkları; adli ve idari yargı mercileri, icra müdürlükleri veya hakemler nezdinde vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birime yapılır.

Temsile yetkili olan kişilerin ayrı bir elektronik tebligat adresinin bulunması bu kuralın uygulanmasına engel olmaz." hükümleri gereği olayda idareyi temsile yetkili olan kişileri ayrı bir elektronik tebligat adresinin bulunsa da idareye yapılan tebliğ usule uygun olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.