Danıştay 8. Daire E.2023/3245 K.2023/3134

Dava konusu istem: Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Tıp Fakültesi ... Ana Bilim Dalında doçent olarak görev yapmakta olan davacı tarafından, "İş arkadaşlarına, maiyetindeki personele ve iş sahiplerine kötü muamelede bulunmak" fiilini işlediğinden bahisle hakkında kınama cezası verildiği ve konu ile ilgili son savunmasının 7 gün içerisinde yazılı olarak verilmesi gerektiğinin bildirilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Ankara Valiliği İl Sağlık Müdürlüğü işleminin geri alınması istemiyle yapılan 05/07/2022 tarihli başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararda; ... tarih ve ... sayılı Ankara Valiliği İl Sağlık Müdürlüğü işleminin davacının disiplin soruşturması kapsamında son savunmasının alınmasına ilişkin idari davaya konu olması bakımından aranılan özellikleri taşımayan hazırlık niteliğindeki bir işlem olduğu, dolayısıyla davacı hakkında doğrudan uygulanabilir kesin ve yürütülebilir bir işlem niteliğinin bulunmadığı bu nedenle ortada idari davaya konu edilebilecek yukarıda özellikleri belirtilen bir işlem niteliğinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Uyuşmazlıkta. Ankara Valiliği İl Sağlık Müdürlüğü Ankara Şehir Hastanesi Başhekimliğinin dava konusu ... tarih ve ... sayılı işleminde (ikinci paragrafında) davacının "konu ile ilgili son savunmasını 7 (yedi) gün içerisinde yazılı olarak vermesi,

aksi halde 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 130. maddesi uyarınca savunma hakkından vazgeçmiş sayılacağı" hususunun belirtildiği görülmekle birlikte, söz konusu işlemin ilk paragrafında açıkça 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 125. maddesi B bendinin (g) fıkrası "İş arkadaşlarına, maiyetindeki personele ve iş sahiplerine kötü muamelede bulunmak" hükmü uyarınca "kınama" cezası ile tecziyesine karar verildiği hususunun da belirtildiği,

bu suretle davacının söz konusu işlemin "kınama" cezası verilmesine ilişkin işlem olduğu şeklinde anlaşılmasına da sebep olunduğu sonuç ve kanaatine ulaşılmakla, işbu davada, bir tarafın haksızlığından açıkça söz edilemeyeğinden, tarafların lehlerine ya da aleyhlerine yargılama giderlerine ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceği ve bu itibarla da yargılama giderlerinin taraflar üzerinde bırakılması gerektiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, başvuruya konu mahkeme kararının yargılama giderlerine (harçlar, yargılama sırasında yapılan masraflar ve vekâlet ücreti) ilişkin kısmının kaldırılmasına kesin olarak karar verilmiştir.

Davalı idare tarafından anılan kararın temyiz edilmesi üzerine, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... , T:... sayılı kararıyla; temyiz istemine konu kararın 2577 sayılı Kanunun 46. maddesinde sayılan kararlar arasında yer almadığı ve Bölge İdare Mahkemesince verilen kararın kesin nitelikte olduğu gerekçesi ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Temyiz yolunun açık oluğu, işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının/davalının duruşma istemi yerinde görülmeyerek /ve dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin/ işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.