Danıştay 8. Daire E.2023/4745 K.2023/3804

2- … 3-… 4- … 5-… 6- … 7-… 8-… 9- … 10-… VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesinin … gün ve E:… , K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacılar tarafından; Antalya İli, Kepez İlçesi … Taksi Durağının çalışma sınırlarının değiştirilmesine ilişkin Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlığı Ulaşım Koordinasyon Merkezi Genel Kurulunun … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararında; davaya konu taksi durağının çalışma sınırlarının değiştirilmesi için Antalya Şoförler Otomobilciler Kamyoncular ve Kamyonetçiler Esnaf ve Sanatkârlar Odasının … tarih ve … , … , … sayılı yazıları ile talepte bulunulduğu, Antalya Kepez Belediye Başkanlığı’nın (Zabıta Müdürlüğü) … tarih ve … sayılı yazısında da dava konusu taksi durağının sınır düzenlemesinin sakıncasının bulunmadığı bildirilmiş ise de; ilgili görüşte, herhangi bir gerekçe, öncelik, somut kriter, yasal dayanak bulunmadığı, görüşün bilimsel, nesnel ve teknik gerekçelere dayanmadığı,

dava konusu taksi durağının çalışma alanında mevcut ve günümüze kadar ortaya çıkan yapılaşma durumu irdelendiğinde; söz konusu bölgede kısmen yeni yapılaşmaların yer aldığı görülmekle birlikte; yüksek katlı yapılaşmanın düşük olduğu, arsa niteliğinde ve yapılaşma olmayan taşınmazların bulunduğu, bölge nüfusunda aşırı denilebilecek bir artışın bulunmadığı, çalışma alanının geniş olması ifadesinin de göreceli olduğu, dava konusu mahalde yapılan keşif süresince, durağa kayıtlı araçların durakta bulunduğunun görüldüğü, yine, yetersizlik nedeniyle çalışma sınırlarının değiştirilmesi ile birlikte beyan edilen söz konusu sorunlara;

durakta bulunan taksi sayısının artırılması, kısıtlanan alanda yeni durak teşkil edilmesi vb. somut çözüm önerilerinin sunulmadığı, dolayısıyla dava konusu taksi durağının çalışma alanının değiştirilerek kısıtlanmasının, bu alandan çıkarılan bölgelerde taksi hizmeti talep eden kişilerin bu hizmete erişememesine sebep olabileceği, bu durumda kamu menfaatinin olumsuz etkilenebileceği, sözü edilen yetersizliğin, çalışma alanının kısıtlanması yerine durakta yer alan taksi sayısının arttırılarak karşılanabileceği anlaşıldığından; ilgili mevzuat hükümleri, ulaşım hizmetlerinin daha iyi koordine edilebilmesi,

denetim koşullarının iyileştirilebilmesi, durak yerlerinin belirlenmesiyle erişebilirlik düzeyinin arttırılarak taksi kullanıcılarının taksilere erişiminin kolaylaştırılması, hizmetin görüleceği bölge, nüfus yoğunluğu, yolcu kapasitesi, erişebilirlik düzeyi, trafik güvenliği, trafik düzeni açısından ticari amaçlı çalıştırılan taksilerin çalışma yerlerinin ve sayılarının belirlenmesi ve yukarıda sözü edilen hususlar bağlamında. Antalya İli, Kepez İlçesi.

Taksi Durağının çalışma sınırlarının değiştirilmesine ilişkin Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlığı Ulaşım Koordinasyon Merkezi Genel Kurulunun … tarih ve … sayılı kararının, ilgili mevzuat hükümleri, planlama esasları, şehircilik ilkeleri, kamu yararı ve hizmet gereğinin karşılanması ilkesi açılarından uygun olmadığı gerekçesi ile dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Bölge İdare Mahkemesi kararının hukuka aykırı olduğu ve bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacılar tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir...3) Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir...6) Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir." hükmüne yer verilmiştir.

Anılan Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, düzenleyici işlemlere karşı açılan iptal davaları; (d) bendinde ise, belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlemlere karşı açılan iptal davaları hakkında verilen kararların Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği.

"Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması hâlinde, kararı veren merciin, temyiz isteminin reddine karar vereceği; ilgili merciin bu kararına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği.

7. fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, 6. fıkrada sözü edilen kararın, dosyanın gönderildiği Danıştay'ın ilgili dairesince kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Uyuşmazlıkta, davacılar tarafından iptali istenilen Antalya Büyükşehir Belediyesi Ulaşım Koordinasyon Merkezi kararının genel bir niteliğe haiz olmadığından düzenleyici işlem niteliğinde olmadığı, bu suretle 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamına girmediği; belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlem sıfatına da haiz olmadığından 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi kapsamına da girmeyeceği sonucuna ulaşılmaktadır.

Bu durumda, temyiz istemine esas teşkil eden kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.