Danıştay 8. Daire E.2023/5988 K.2023/6240

Dava konusu istem: Davacı tarafından, çalışma izninin iptal edilmesine ilişkin işlemin ve sisteme "bir daha çalışma izni düzenlenmemesi için MEBBİS modülüne ceza işlenmesine" dair işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davalı idarece dava dosyasına sunulan bilgi ve belgelerin incelenmesinden; dava konusu başvuru neticesinde tesis edilen … tarih ve E…. sayılı işlemi ile davacının başvurunun değerlendirmeye alındığının beyan edildiği,

davacı tarafından dosyaya sunulan … tarih ve E….. sayılı işlem ile davacının çalışma izni iptal kararının kaldırıldığının beyan edildiğinin görülmesi nedeniyle konusu kalmayan uyuşmazlığın esasının incelenerek karar verilmesine olanak kalmadığından konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, karar verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu olarak belirlenen 5.500,00 TL avukatlık ücretinin davalı idare tarafından davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, temyize konu Mahkeme kararının aleyhe hükmedilen yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.