Danıştay 8. Daire E.2023/980 K.2023/6871

Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince işin gereği görüşüldü:

Temyize konu istinaf kararında, davacının parasal haklarının iadesi istemi yönünden, davacının hukuka aykırı işlem nedeniyle uğradığı mali kayıplarının, sözleşmesinin feshedildiği tarihten itibaren işletilecek yasal faizle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Hukuka aykırılığı ortaya konulan işlem nedeniyle davacıya ödenecek parasal haklarının, üniversite ile yapmış olduğu sözleşme süresi ile sınırlı olmak üzere, davacının Kanun Hükmünde Kararname ile kamu görevinden çıkarıldığı tarihe kadar davalı idarece ödenmesi gerekmektedir.

Bölge İdare mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenip bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde yer alan nedenlerin bulunmasına bağlıdır.

… Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesince verilen karar ve dayandığı gerekçe usul ve kanuna uygun olup, bozulmasını gerektiren bir neden bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ile anılan kararın yukarıda yer verilen açıklama ile ONANMASINA ve temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak 06/12/2023 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

(X)- Temyizen incelenen Bölge İdare Mahkemesi kararında davacı ile aynı bildiriye imza atan başka bir akademisyenle ilgili "Terör örgütü propagandası yapmak" suçlamasıyla yürütülen ceza yargılaması nedeniyle Anayasa Mahkemesince verilen ihlal kararı sonrası davacı hakkında da aynı suçla yargılandığı davada beraat kararı verildiği, oluşan yeni hukuki durum karşında dava konusu işlemin gerekçesinin ortadan kalktığı, işlemin sebep unsuru yönünden hukuka aykırı hale geldiği belirtilmiştir.

Öncelikle vurgulamak gerekir ki, ne dava konusu işlemde ne de işlemin tesisinden önce hazırlanan soruşturma raporunda, davacının sözleşme feshinin gerekçesi olarak hakkında açılmış olan ceza davası gösterilmiştir. Dolayısıyla dayanak alınmayan ceza davasında beraat kararı verilmiş olması işlemin iptaline gerekçe yapılamaz.

Davalı bir vakıf üniversitesi olup, davacının iş akdi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-e maddesine göre "işverenin güvenini kötüye kullanmak" nitelemesi nedeniyle feshedilmiştir.

Davalı idare, Mimarlık ve Tasarım Fakültesi'nde kendi alanıyla ilgili ders vermek üzere sözleşme imzaladığı davacının, bu göreviyle hiç bir ilgisi olmayan ancak akademisyenlik unvanıyla birlikte davalı üniversitesinin de adını kullanarak, üniversite yönetimin katılmadığı görüşlerin yer aldığı bir bildiriye imza atmasını "güveni kötüye kullanmak" olarak değerlendirmiş ve söz konusu bildiride davalı idarenin adının yer almasına sebep olan davacı ile arasında kurduğu hukuki ilişkiyi sona erdirmiştir.

Bu durumda, davalı idarenin güven ilişkisinin sona erdiğine inandığı davacı ile olan sözleşmenin feshi işleminde; takdir hakkı, hizmet gerekleri ve kamu yararı çerçevesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, istinaf kararının bu gerekçeyle bozulması gerektiği görüşüyle aksi yönde oluşan çoğunluk kararına katılmıyorum.