Danıştay 8. Daire E.2024/2003 K.2025/9792

2- ... VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Valiliği VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait ... plakalı aracın 2918 sayılı Kanunun Ek 2-3-a maddesi uyarınca 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlem ile araç sürücüsü olan diğer davacı ...'e 2918 sayılı Kanunun Ek 2-3-a maddesi uyarınca 9.125,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin aynı tarihli ve ... sayılı işlemin ve aynı sürücüye 2918 sayılı Kanunun 39/2 maddesi uyarınca 1.823,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacının İstanbul Büyükşehir Belediyesi Ulaşım Daire Başkanlığı Toplu Ulaşım Hizmetleri Müdürlüğünden alınan 14/11/2022 tarihli ve 01/01/2023 tarihine kadar geçerliliği bulunan Diyaliz Merkezleri Ücretsiz Servis Aracı Güzergah Kullanımı İzin Belgesinin düzenlendiği, denetim sırasında ibraz edilmemekle birlikte tutanak tarihinden üç gün sonra yani makul süre içerisinde izin belgesinin alınmış olduğu anlaşıldığından,

2918 sayılı Kanunun Ek 2-3-a maddesi uyarınca 60 gün süreli trafikten men edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlem ile araç sürücüsü olan diğer davacı ...'e 9.125,00-TL para cezası verilmesine ilişkin aynı tarihli ve ... sayılı işlemler hukuka aykırı bulunarak bu kısım yönünden iptaline; aynı araç sürücüsü davacı açısından, 2918 sayılı Kanunun 39/2 maddesi uyarınca 1.823,00-TL para cezası verilmesine ilişkin ... sayılı işlem bakımından ise, davacı araç sürücüsünün F,M, B1,B sınıfı sürücü belgelerine sahip olduğu,

minibüs kullanabilmesi için D1 sınıfı sürücü belgesi sahibi olması gerekirken D1 Sınıfı sürücü belgesi olmaksızın minibüs kullandığı sabit olduğundan, hakkında tesis edilen 1.823,00 TL para cezası verilmesi işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle işlemin bu kısmı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacılar tarafından, usulüne uygun olarak İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından düzenlenmiş Diyaliz Merkezleri Ücretsiz Servis Aracı Güzergah Kullanımı İzin Belgesinin alındığı ve halen devam ettiği, menne konu aracın ticari araç olduğu ve diyaliz hastalarının taşındığı, davaya konu işlem sebebiyle hastaların sağlık hakkının engellendiği, bu nedenle 2918 sayılı Kanunun 39/2 maddesi uyarınca 1.823,00-TL para cezası verilmesine ilişkin ... sayılı işlem yönünden verilen kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı şirkete ait ... plakalı aracın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek-2/3-a maddesi uyarınca 60 gün süre ile trafikten men edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlem ile araç sürücüsü olan diğer davacı ...'e 9.125,00-TL para cezası verilmesine ilişkin aynı tarihli ve ... sayılı işlemin ve aynı sürücüye 2918 sayılı Kanunun 39/2 maddesi uyarınca 1.823,00-TL para cezası verilmesine ilişkin ... sayılı işlemin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun "Tebligatın yapılması" başlıklı 1. maddesinde; "Kazaî merciler, 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idareler, (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumlar, (IV) sayılı cetvelde yer alan sosyal güvenlik kurumları ile vakıf yükseköğretim kurumları, il özel idareleri, belediyeler, köy hükmî şahsiyetleri, barolar ve noterler tarafından yapılacak elektronik ortam da dâhil tüm tebligat, bu Kanun hükümlerine göre Posta ve Telgraf Teşkilatı Genel Müdürlüğü veya memur vasıtasıyla yapılır." hükmünü haizdir.

Aynı Kanun'un "Elektronik Tebligat" başlıklı 7/a maddesinde ise;

“ Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.

1. 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I), (II), (III) ve (IV) sayılı cetvellerde yer alan kamu idareleri ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar.

2. 5018 sayılı Kanunda tanımlanan mahallî idareler.

3. Özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum ve kuruluşları ile kanunla kurulan fonlar ve kefalet sandıkları.

4. Kamu iktisadi teşebbüsleri ile bunların bağlı ortaklıkları, müessese ve işletmeleri.

5. Sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıklar.

6. Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ve üst kuruluşları.

7. Kanunla kurulanlar da dahil olmak üzere tüm özel hukuk tüzel kişileri.

8. Noterler.

9. Baro levhasına yazılı avukatlar.

10. Sicile kayıtlı arabulucular ve bilirkişiler.

11. İdareleri, kamu iktisadi teşebbüslerini veya sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıkları; adli ve idari yargı mercileri, icra müdürlükleri veya hakemler nezdinde vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birim.

Birinci fıkra kapsamı dışında kalan gerçek ve tüzel kişilere, talepleri hâlinde elektronik tebligat adresi verilir. Bu durumda bu kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur." düzenlemesine yer verilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dosyanın incelenmesinden; davacılardan araç sürücüsü ...'in Avukat ...'ya vermiş olduğu ... tarih ve ... yevmiye numaralı vekaletnamenin 31/12/2023 tarihine kadar geçerliliğin bulunduğu başka bir ifadeyle "Süreli Vekaletname" olduğu görülmüştür

Dosyada bulunan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının vekalette belirtilen sürenin sona ermesinden önce verildiği, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin E:..., K:... sayılı kararının ise vekaletnamenin son geçerlilik tarihi olan 31/12/2023 tarihinden sonra yani 07/02/2024 tarihinde verildiği anlaşılmış olup yukarıda sözü edilen süreli vekaletname uyarınca adı geçen avukat ile davacı araç sürücüsü arasındaki vekalet ilişkisi 31/12/2023 tarihi itibarıyla sona ermiş, bu tarihten sonrası için, kararın tebliğ edildiği tarihe kadar geçerli olacak şekilde davacı araç sürücüsü veya avukat tarafından yeni bir vekaletname sunulmamıştır.

İlgililerin herhangi bir hak kaybına uğramamaları açısından sıkı şekil şartlarına tabi olan tebligat usul ve esaslarına uyulması önem arz etmekte olup, bu şartlara uyulmaması mahkemeye erişim hakkı ve adil yargılanma hakkı gibi ilgililerin ulusal ve uluslararası düzenlemeler ile korunan temel haklarının ihlaline neden olabilmektedir.

Buradan hareketle, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin E:..., K:... sayılı kararının vekalet ilişkisi sona eren avukata tebliğ edildiği, diğer bir anlatımla, 7201 sayılı Kanun uyarınca usulüne uygun olarak tebliğ edildiğinin kabul edilmesine imkan bulunmadığı anlaşılmakla, bu usulsuz tebligata göre yetkisiz avukat tarafından temyiz kanun yoluna başvurulduğu görülmektedir.

Bu durumda, hak kaybına yol açmamak için sözü edilen istinaf kararının davacı ...'e usulüne uygun olarak yeniden tebliği gerektiğinden, usulsüz olarak yapılan tebligat üzerine dosyanın tekemmül ettirilmesinde hukuka uygunluk bulunmamaktadır.