Danıştay 8. Daire E.2024/2347 K.2024/3130

Dava konusu istem: Davacı tarafından, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinden bahisle -şimdilik- 1.000,00-TL kıdem tazminatı, 100,00-TL ek ders ve sınav ücreti alacağı, 100,00-TL fazla mesai ile gece çalışması alacağı, 100,00-TL maaş farkı ücret alacağı, 100,00-TL yıllık izin ücreti alacağının en yüksek mevduat faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin tek hakim tarafından verilen ... tarih, E:..., K:... sayılı kararı ile. 1.000,00-TL kıdem tazminatın en yüksek mevduat faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemi yönünden.

"İşveren tarafından işçinin ücreti kanun hükümleri veya sözleşme şartlarına uygun olarak hesap edilmez veya ödenmezse" hükmüne istinaden iş sözleşmesinin feshedildiği, davacının sözleşme ile belirlenen ücretin aşağısında ücret almadığı, devlet üniversitelerinde aynı unvanda görev yapan doktor öğretim üyeleri ile yaklaşık olarak aynı ücreti aldığı, dolayısıyla davacının 'İşveren tarafından işçinin ücreti kanun hükümleri veya sözleşme şartlarına uygun olarak hesap edilmez veya ödenmezse' hükmüne istinaden iş sözleşmesini feshetmesinde haklı olmadığı,

davacının 100,00-TL ek ders ve sınav ücreti alacağının en yüksek mevduat faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemi yönünden; davacının haftalık 15 saatten fazla derse girdiğine ilişkin herhangi bir belgenin dava dosyasına sunulmadığı, davacının dava dilekçesinde ileri sürmüş olduğu bu iddiasını her türlü şüpheden uzak, açık ve kesin delillerle ortaya koyamadığı, davacının 100,00-TL fazla mesai ile gece çalışması alacağının en yüksek mevduat faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemi yönünden;

davacının sözleşme ile belirli bir ücret karşılığında haftada 15 saat ders vereceği, bu 15 saatin gündüz verileceğine dair sözleşmede herhangi bir hüküm bulunmadığı, aksine sözleşmede davacının üniversite rektörlüğü ve mütevelli heyeti tarafından yapılan planlamalar sonucu belirlenen mesai saatleri programına itiraz edemeyeceğinin kararlaştırıldığı, haftada 15 saati aşmaması durumunda akşam ikinci öğretimlere verilen derslerden dolayı davacının fazla mesai ile gece çalışması alacağı almasının mümkün olmadığı, davacının 100,00-TL maaş farkı alacağının en yüksek mevduat faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemi yönünden;

davacının devlet üniversitelerinde aynı unvanda görev yapan doktor öğretim üyeleri ile yaklaşık olarak aynı ücreti aldığı, aynı Üniversite'de aynı unvanda görev yapan birkaç öğretim üyesinden de fazla aldığı, davalı idarenin sözleşme serbestisi içinde çalışacağı kişinin vasfı, yaş, birikim, tecrübe, bilgi düzeyi, vs. gibi hususları dikkate alarak istediği ücreti belirleme konusunda takdir hakkının bulunduğu, davacının 100,00-TL yıllık izin ücreti alacağının en yüksek mevduat faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemi yönünden; davalı idare tarafından davacının kullanmış olduğu yıllık izin talep formlarının dava dosyasına sunulduğu,

bu izin talep formlarında davacının çeşitli tarihlerde yıllık izin kullandığının görüldüğü gerekçesiyle davanın reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile; istinaf başvurusuna konu edilen kararda dava konusu işlemin 1.400,00-TL bedele ilişkin olduğu ve yirmi bin Türk lirasını geçmediği dolayısıyla kesinlik sınırı altında kaldığı görüldüğünden, kesin olan kararın istinaf kanun yoluyla incelenmesine hukuken imkan bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun incelenmeksizin reddine kesin olarak karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hukuka aykırı olan temyiz istemine konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından kararın kesin olduğu, istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir. Ancak, konusu beş bin Türk lirasını geçmeyen vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan iptal davaları hakkında idare ve vergi mahkemelerince verilen kararlar kesin olup, bunlara karşı istinaf yoluna başvurulamaz."

3) Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir.

6) Bölge idare mahkemelerinin 46 ncı maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir." hükmüne yer verilmiştir.

Aynı Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; konusu yüz bin Türk lirasını (anılan Kanunun Ek 1. maddesine göre 2023 yılı için 581.000-TL) aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan iptal davaları hakkında verilen kararların Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği kurala bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden; İdare Mahkemelerinin tek hakim sınırı dışında kalan bütün kararlarına karşı mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine istinaf başvurusunda bulunulabileceği, bölge idare mahkemesince istinaf incelemesi üzerine verilen kararlara karşı ise sadece 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde yer alan konular ile sınırlı olarak Danıştay'a temyiz başvurusunda bulunulabileceği, bölge idare mahkemelerince istinaf incelemesi üzerine verilen ve 46. madde kapsamı dışında olan kararların ise kesin nitelikte olduğu görülmektedir.

Bakılan olayda, davacı tarafından, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinden bahisle toplam 1.400,00-TL alacağın en yüksek mevduat faizi ile birlikte ödenmesi istemiyle davanın açıldığı ve davaya konu edilen parasal miktarın, Bölge İdare Mahkemesi kararı tarihinde güncel temyiz parasal sınırlarının altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, temyiz istemine esas teşkil eden kararın, Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.