Danıştay 8. Daire E.2024/2660 K.2025/345

Dava konusu istem: Dava, davacı tarafından; pazarcı esnafından işgaliye harcı dışında, “Tezgâh Kurma Bedeli”, “Devir Ücreti” adları altında ücretler alınması işlemi ile bu ücretlere dayanak teşkil eden “2022 yılı Pazar Yerleri Ücret Tarifesi”ni belirleyen Kağıthane Belediye Meclisinin ... tarih ve ... sayılı kararının “Tezgah Kurma Bedeli” ile pazarlara göre değişen “Devir ücretlerine” ilişkin kısmının iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; belediyelerin, pazarcı esnafından sadece tahsis ücreti alabileceği, tahsis ücretinin ise 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununa göre işgal edilen alanla orantılı ve günlük olarak, belediye meclisince belirlenen işgal harcı olduğu, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15. maddesine göre pazar yeri kurmanın belediyelerin genel ve zorunlu görevlerinden sayıldığı,

dolayısıyla pazar yerinin satıcılar tarafından işgalinin sadece 2464 sayılı Kanuna göre belirlenecek olan işgal harcına tabi tutulabileceği, ücret tarifesinin ise Belediye'nin genel ve zorunlu olmayan görevlerinden harç ve katılma payına konu yapılmayan ve ilgililerin isteğine bağlı olarak 2464 sayılı Belediye Kanunu'nun 97. maddesi uyarınca talep edilen hizmetler için mümkün olduğunun açık olduğu,

bu durumda belediyelerin genel ve zorunlu görevlerinden olan pazar yerleri kurma faaliyeti nedeniyle, anılan yönetmelik gereği pazarcı esnafından tahsis ücreti dışında her ne ad altında olursa olsun başkaca bir ücretin alınamayacağı göz önüne alındığında,

davalı idarece pazarcı esnafından “Tezgâh Kurma Bedeli” ve “Devir Ücreti” adı altında ücret alınması işlemi ile bu ücretlere dayanak teşkil eden “2022 yılı Pazar Yerleri Ücret Tarifesi”ni belirleyen Kağıthane Belediye Meclisinin ... tarih ve ... sayılı kararının “Tezgah Kurma Bedeli” ile pazarlara göre değişen “Devir ücretlerine” ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.