Danıştay 8. Daire E.2024/267 K.2025/54

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, ... plakalı aracın, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-c maddesi uyarınca 15 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin Mersin Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü'nün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; dava konusu ...tarih ve ...sayılı araç trafikten men muhafaza altına alma tutanağı ile Karayolları Trafik Kanununun Ek 2/3-(a) uyarınca işlem tesis edildiği, dava dilekçesinde dava konusu işleme esas alınan ... plakalı aracın güzergah izin belgesi olduğu belirtilerek dava konusu işlemin iptali gerektiğinin ileri sürüldüğü,

savunma dilekçesinde ve dava konusu işleme esas alınan aynı tespit kapsamında tesis edilen trafik para cezası tutanağında ise Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-(c) "Alınan izin/ruhsatta belirtilen çalışma bölgesi/güzergâh dışında" belediye sınırları dahilinde yolcu taşındığının tespit edildiğinden bahisle işlem tesis edildiği anlaşılmakla birlikte Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-(a) maddesine göre tesis edilen dava konusu men tutanağında uygulanan idari yaptırım maddesindeki hata nedeniyle hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Bu nedenle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek; uyuşmazlıkta her ne kadar Mersin Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün ... tarih ve ...sayılı işlemi ile dava konusu... plakalı aracın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun Ek 2/3-a maddesi uyarınca trafikten men edildiği görülmüşse de, aracın 15 gün süreyle trafikten men edildiği, aynı fiil nedeniyle araç şoförüne uygulanan para cezasının da Ek2/3-c maddesi uyarınca tesis edildiği,

olaya ilişkin kamera kaydı ile idarenin savunma dilekçesi de bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının fiilinin Yasanın Ek/2-3 (c) maddesinde düzenlenen "alınan izin/ ruhsatta belirtilen çalışma bölgesi/ güzergah dışında belediye sınırları dahilinde yolcu taşınması yasaktır." hükmü kapsamına girdiğinin anlaşıldığı, davacının fiiliyle uyumlu olmayan anılan Yasanın Ek/2-3- (a) maddesi uyarınca aracının 15 gün süreyle trafikten men edilmesine dair işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı,

dava konusu aracın trafikten menine dair trafikten men tutanağı dışında dava konusu işleme esas alınan ayrıntılı bir tespit tutanağının düzenlenmediği gibi araç ile güzergah izin belgesi dışında yolcu taşımacılığı yapıldığına ilişkin başkaca bir yazılı belgenin de bulunmadığı, yalnızca kamera kaydı alınması yoluna gidildiği,

salt kamera kaydı ile araçla güzergah izin belgesi dışında yolcu taşındığının belirlenmesine olanak bulunmadığı görülmekle usulüne uygun olarak denetim tespit tutanağı düzenlenmeksizin ve araçla güzergah izin belgesi dışında yolcu taşındığının hukuken kabul edilebilir somut belge ve bilgilerle ortaya konulamaması karşısında bu yönüyle de dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata uyarlılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Bu nedenlerle, istinaf başvurusuna konu ...

İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının sonucu itibarıyla hukuka uygun bulunduğundan, istinaf başvurusunun belirtilen gerekçeyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Mahkeme kararının usul ve hukuka aykırı olduğu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra dosyanın tekemmül ettiği görüldüğünden idarenin yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.