Danıştay 8. Daire E.2024/2916 K.2024/3912

Dava konusu istem: Davacı tarafından, ... İl Sağlık Müdürlüğü nezdinde oluşturulan Sürücü Komisyonunun, Sürücü Adayları ve Sürücülerde Aranılacak Sağlık Şartları ile Muayenelerine Dair Yönetmeliğin 8/1-(a) maddesi uyarınca, hakkında sürücü olamayacağına dair alınan ... tarih ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dava dosyasına sunulan 11/12/2023 tarihli sağlık kurulu raporunda, davacının yapılan fiziki muayenesinde boyun fleksiyon 40 derece, ekstansiyon 20 derece, sağa rotasyon 70 derece, sola rotasyon 70 derece, sağa ve sola lateral fleksiyon 20 derece yapabildiğinin tespit edildiği, tanısının tıp kurallarına uygun olduğu, bu muayene bulgularıyla boyun hareket kısıtlılığının % 25 olarak bulunduğu,

bu sebeple davacının Sürücü Adayları ve Sürücülerde Aranılacak Sağlık Şartları ile Muayenelerine Dair Yönetmeliğin 8/1-(a) maddesi uyarınca 1. grup sürücü olabileceği, ticari araç, resmi araç ve ambulans kullanamayacağı yönünde görüş bildirilmiş, taraflara tebliğ edilen sağlık kurulu raporuna davalı idare tarafından, davacının 05/10/2022 ve 22/10/2022 tarihli Erişkinler İçin Engellilik Sağlık Kurulu Raporlarında belirtilen eklem hareket açıklığına bağlı %53'lük engel oranı sebebiyle itiraz edilmekle birlikte,

dava konusu işleme esas boyun hareket kısıtlılığı olduğundan itiraz yerinde görülmediği ve sağlık kurulu raporu hükme esas alınabilecek nitelikte ve yeterlik bulunduğu, bu durumda.

Manisa Celal Bayar Üniversitesi Hafsa Sultan Hastanesi Başhekimliği nezdinde oluşturulan komisyonca düzenlenen raporla, boyun hareket kısıtlılığının yasal sınırı geçmemesi nedeniyle davacının 1. grup sürücü olabileceği anlaşıldığından, davacının sürücü olamayacağına yönelik olarak tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu, ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hukuka aykırı olan temyiz istemine konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir.

3) Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir.

6) Bölge idare mahkemelerinin 46 ncı maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir." hükmüne yer verilmiştir.

Aynı Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde; Belli bir meslekten, kamu görevinden veya öğrencilik statüsünden çıkarılma sonucunu doğuran işlemlere karşı açılan iptal davaları hakkında verilen kararların Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği kurala bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Uyuşmazlıkta, davacı tarafından iptali istenen işlemin davacının belli bir meslekten, kamu görevinden veya öğrencilik statüsünden çıkarılma sonucunu doğuran işlem kapsamında olmadığı, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde yer alan diğer bentlerin kapsamına da girmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda, temyiz istemine esas teşkil eden kararın, Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.