Danıştay 8. Daire E.2024/440 K.2024/351

2- … Başkanlığı VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi …. İdari Dava Dairesinin … gün ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacının bir ay süreyle geçici olarak meslekten alıkoyma cezası ile cezalandırılmasına dair … tarih ve … sayılı İstanbul Tabip Odası Onur Kurulu kararının onanmasına dair … tarih ve … sayılı Türk Tabipleri Birliği Yüksek Onur Kurulu kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; şikayet konusu ameliyat ile ilgili onam belgesi ve tıbbi kayıtların yetersiz olduğu, beden kitle endeksi yönünden endikasyon kapsamında olmayan hastanın ameliyat edildiği, ameliyatın deneysel bir seviyede olduğu, şikayetçinin ameliyat sonrası yoğun bakım ihtiyacının ameliyatın yapıldığı hastanede sağlanamadığı, ameliyat edilen kişinin kalıcı bir şikayeti olmasa dahi, geçici bir süreyle rahatsızlıklarının olduğu anlaşılmakla, davacıya 6023 sayılı Türk Tabipleri Birliği Kanunu ve Türk Tabipleri Birliği Disiplin Yönetmeliği kapsamında ceza verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı,

ancak işlenen bir fiille Kanun'un birden çok hükmünün ihlali durumunda sadece en ağır cezayı gerektiren hükme göre cezalandırmayı öngören fikri içtima durumunun disiplin cezaları bakımından da uygulanacağının Danıştay içtihatları ile de kabul edilmiş olduğu, diğer yandan, davacının aynı kişiye aynı ameliyatı yapma iradesi kapsamında, endikasyon dışı tedavi uygulaması, tıbbi kayıtları usulüne uygun tutmaması,

ameliyat sonrasına yönelik olarak gerekli durumlarda tıbbi yoğun bakımın sağlanabileceği yeterli donanıma sahip olmayan bir hastaneyi seçmesi ve ameliyat olan kişinin geçici olarak rahatsızlıklarına sebep olmasının ayrı ayrı fiiller olarak değerlendirilemeyeceği; aynı fiil nedeniyle birden çok ceza olarak değerlendirileceğinden davacının tek fiili nedeniyle üç ayrı disiplin cezası ile cezalandırılmasında mevzuata uyarlık bulunmadığı gibi, hukukun genel ilkelerinden olan adalet, hakkaniyet ve nesafet kuralları bakımından da hukuki isabet görülmediği,

bu fiili karşılığı olarak ancak en ağır cezayı gerektiren durumun dikkate alınması gerektiği açık olduğundan, davacıya sadece durumuna uyan 1 ay süreyle geçici olarak meslekten alıkoyma cezasının verilebileceği, ayrıca uyarma ve para cezası verilemeyeceği sonucuna ulaşılmakla, davacının 1 (bir) ay süreyle geçici olarak meslekten alıkoyma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine, temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, hukuka ve usule aykırı olduğu belirtilen temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmüştür.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince dosyanın tekemmül ettiği anlaşıldığından davacı tarafça yapılan yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmeyerek işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir.

3) Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir.

6) Bölge idare mahkemelerinin 46 ncı maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir." hükmüne yer verilmiştir.

Aynı Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde; Belli bir meslekten, kamu görevinden veya öğrencilik statüsünden çıkarılma sonucunu doğuran işlemlere karşı açılan iptal davaları hakkında verilen kararların Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği kurala bağlanmıştır.

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin değerlendirilmesinden; İdare Mahkemelerinin kesin olarak verdiği kararları dışında kalan bütün kararlarına karşı mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine istinaf başvurusunda bulunulabileceği, bölge idare mahkemesince istinaf incelemesi üzerine verilen kararlara karşı ise sadece 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde yer alan konular ile sınırlı olarak Danıştay'a temyiz başvurusunda bulunulabileceği, bölge idare mahkemelerince istinaf incelemesi üzerine verilen ve 46. madde kapsamı dışında olan kararların ise kesin olduğu görülmektedir.

Uyuşmazlıkta, "1 ay geçici olarak mesleki faaliyetten alıkoyma" disiplin cezasının iptaline karar verilmesi istemiyle açılan davanın, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun temyiz kanun yoluna başvurulabilecek davaların tahdidi olarak sayıldığı 46. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan "belli bir meslekten, kamu görevinden veya öğrencilik statüsünden çıkarılma sonucunu doğuran işlemlere karşı açılan iptal davası" olarak nitelendirilemeyeceği,

nitekim 6023 sayılı Türk Tabipler Birliği Kanunu'nun 39. maddesi ve Türk Tabipler Birliği Disiplin Yönetmeliği'nin 5. maddesi uyarınca verilen ve Türk Tabipler Birliği Yüksek Onur Kurulunca onaylanan mesleki faaliyetten alıkoyma cezasının, davacının hekimlikten çıkarılması sonucunu doğuran bir işlem niteliğine sahip olmadığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, serbest meslek faaliyeti, sermayeden ziyade şahsi mesaiye, ilmi veya mesleki bilgiye veyahut ihtisasa dayanan ve ticari mahiyette olmayan işlerin işverene tabi olmaksızın şahsi sorumluluk altında kendi nam ve hesabına yapılması şeklinde tanımlanmakta olup, belirtilen tanımlamaya göre hekimlik mesleği ticari faaliyet olarak değerlendirilemeyeceğinden, bakılan davanın 2577 sayılı Kanunun 46. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi kapsamında da bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, temyiz istemine esas teşkil eden kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.