Danıştay 8. Daire E.2024/5266 K.2024/4677

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, ... plaka sayılı aracın 60 gün trafikten men edilmesine dair ... tarih ve ... sayılı işlem sebebiyle uğranıldığı iddia edilen şimdilik 24.000,00 TL zararın 25/09/2017 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı şirketin ...

İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla iptaline karar verilen "trafikten men" işlemi nedeniyle 60 günlük gelir kaybından kaynaklanan maddi zararın (yoksun kalınan kar) tespiti amacıyla bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, düzenlenen 09.05.2019 tarihli bilirkişi raporunda, "1)Trafikten 60 gün süre ile men edilen ... plaka sayılı aracın davacı tarafından 23.01.2017 tarihinde yapılan sözleşme ile ...

Turizm Tic.Ltd.Şti.'ne 31.12.2017 tarihine kadar kiralanmış olduğu dava dosyasına sunulan Araç Kira Sözleşmesinden anlaşılmaktadır. 2)Kiralanan taşıtın akaryakıt, bakım-onarım, lastik, park, garaj, taşıt vergisi, resim harç, şoför ve yardımcılarının maaşları ve gelebilecek tüm cezaların araç sahibine ait olduğu, 3)Davacı tarafın 2017 yılına ait olarak 1 adet fatura çıktısını dava dosyasına eklemiştir.

4)Davacı tarafın dava dosyasına sunmuş olduğu 2017 yılına ait yevmiye defterinde yapılan incelemede kira bedelini açıkça belirten bir muhasebe kaydına da rastlanılmamıştır. 5)Davacı taraf aracı kiralamasından dolayı kira bedelinin tahsili ile ilgili olarak banka dekontu ibraz etmemiştir. Dava dosyasındaki banka dekontları dava dışı 3. kişilere aittir.

6)Davacı tarafin ticari defter ve kayıtlarına davacı tarafın Nisan/Mayıs/Haziran dönemlerine göre aracın kira geliri ortalama kdv hariç aylık 10.625,68 TL olarak hesaplanmıştır. Bu ortalamaya göre araç ayda 40 sefer yapmış sonucu çıkmaktadır. Sözleşmede sefer başı 260 TL+kdv olduğu görülmüştür.

7)Davacı tarafin 60 gün için talep edebileceği tazminat miktarı 10.625,68x2=21.251,36 TL olarak hesaplanmış olup, bu miktardan aracın yakıt giderleri, bakım onarım giderleri, şoför ücret ve maaş giderleri, taşıt vergisi, sigorta giderleri düşülecektir. Davacı taraf bu giderleri ile ilgili herkangi bir belge ibraz etmemiştir.

İbraz edilmesi durumunda 60 günlük araç kira geliri olarak hesaplanan 21.251,36 TL den düşüldükten sonra tazminat miktarı hesaplanabilecektir..." denilmek suretiyle davacı tarafından araca ilişkin giderlere yönelik herhangi bir belge ibraz edilmemesi sebebiyle söz konusu giderler düşülmeksizin davacı şirketin uğramış olduğu zararın hesaplandığı,

Mahkemenin 16.05.2019 tarihli ara kararı ile bilirkişi raporunda belirtilen eksikliklerin giderilmesi neticesinde davacı şirketin uğramış olduğu maddi zararın bilirkişi tarafından yeniden hesaplandığı ve 12.07.2019 tarihli ek bilirkişi raporunda, beyan edilen bilgi ve belgelere göre işçi ücreti ile aracın yakıt gideri toplamının 60 gün için 6.659,84 TL olduğu tespit edilmek suretiyle davacı şirketin uğramış olduğu maddi zararın (21.251,36 TL - 6.659,84 TL) 14.591,52 TL olarak hesaplandığı,

söz konusu bilirkişi raporlarının Mahkemece esas alınabilecek nitelikte olduğu değerlendirilerek davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne, hükmedilen 14.591,52 TL tazminatın davanın açıldığı 18.06.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idare tarafından davacıya ödenmesine, bu miktarı aşan 9.408,48-TL'lik tazminat isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun kesin olarak reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacı tarafından, 17/04/2024 tarihinde kayda giren dilekçeyle temyiz yoluna başvurulması üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince ... tarihinde temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verildiği, davacı tarafından bu karara karşı 20/05/2024 tarihinde temyiz yoluna başvurulduğu ancak gerekli harçlar ve posta masrafı yatırılmadığından, ... Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:..., T:... sayılı kararıyla 2577 sayılı Kanunun 48'inci maddesinin 6'ıncı fıkrası uyarınca, davacı vekiline 30/05/2024 tarihinde tebliğ edilen Daire Başkanlığı'nın 21/05/2024 tarihli yazısıyla, eksik olan 2.107,80 TL Temyiz Başvurma Harcı ve 891,50 TL Temyiz Karar Harcı olmak üzere toplam 2.999,30-TL yazının tebliğinden itibaren yedi (7) gün içinde yatırılması, aksi halde temyiz isteminde bulunulmamış sayılacağı hususu tebliğ olunmasına rağmen, verilen süre içinde harçların ve posta masrafının ödenmediğinden kararının davacı tarafından temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı vekili tarafından, 21/05/2024 günlü para isteme muhtırasının kendisine gönderilmediği, asile gönderildiği, asile 30/05/2024 tarihinde tebliğ edildiği ve para yatırılmadığı için 26/06/2024 tarihinde temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin kararın alındığı, 21/05/2024 tarihli yazının avukat olarak kendisine tebliğ edilmesinin hukuki bir zorunluluk olduğu, Mahkemenin kararın temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.