KÜNYE
9. Daire 1989/4387 E., 1991/296 K.
- Mercii
- Danıştay
- Karar tarihi
- 6 Şubat 1991
- Daire
- DOKUZUNCU DAİRE
- Karar Yılı
- 1991
- Karar No
- 296
- Esas Yılı
- 1989
- Esas No
- 4387
- Karar Tarihi
- 06/02/991
Karar Metni
230 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
486 SAYILI UMRU BELEDİYEYE MÜTEALLİK AHKAMI CEZAİYE HAKKINDA KANUNDAN DOĞAN İHTİLAFLARIN VERGİ MAHKEMESİNDE ÇÖZÜMLENMESİ GEREKTİĞİ HK.<
Uyuşmazlık, yükümlü şirkete ait taşocağının doldurulması sırasında poligon caddesinde meydana gelen hasarın giderilmesinin taahhüt edildiği halde, söz konusu taahhüdün yerine getirilmemesi üzerine yol tahrip bedelinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali dileğiyle açılan davayı, alacağın haksız fiilden kaynaklandığı, gerekçesiyle kabul eden İdare Mahkemesi kararının temyizen bozulması istemine ilişkin bulunmaktadır.
Olay tarihinde yürürlükte bulunan 2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanunun 6.maddesinin (a) fıkrasında, genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali yükümlükler ve bunların zam ve cezaları ile tarife uyuşmazlıklarının,
(b) bendinde de 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanununuygulamasından doğan uyuşmazlıkların vergi mahkemelerince çözümleneceği hükme bağlanmıştır.
Yol tahrip bedeline ilişkin alacağın, 486 sayılı Umuru Belediyeye Müteallik Ahkamı Cezaiye Hakkındaki Kanun'da belediye rüsumu gibi tahsil olunacağının belirtilmesi karşısında, bu kabil uyuşmazlıkların vergi mahkemesince çözümlenmesi gerekirken, görevli olmayan idare mahkemesince verilen kararda isabet yoktur.
Açıklanan nedenlerle, temyiz olunan İdare Mahkemesi kararının, vergi mahkemesince bir karar verilmek üzere bozulmasına, karar verildi.
AZLIK OYU
486 sayılı Kanunun uygulamasından doğan uyuşmazlığın çözümlenmesi Danıştay Kanununun 32.maddesine göre 8.Dairenin görevine girdiğinden, çoğunluk görüşüne ve işin esasına geçilmesine karşıyız.
Danıştay 9. Daire, E. 1989/4387, K. 1991/296, 6 Şubat 1991 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama