KÜNYE
9. Daire 1993/3602 E., 1994/2011 K.·T.C. Danıştay Dokuzuncu Daire
- Karar tarihi
- 26 Nisan 1994
- Esas No
- 1993/3602
- Karar No
- 1994/2011
- Temyiz İsteminde Bulunan
- Manisa Belediye Başkanlığı
- Vekili
- …
- Karşı Taraf
- …
- Vekili
- …
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
İstemin Özeti
Yükümlü şirketin işyerinde yapılan yoklama sonucunda kendi adına … firmasına imal ettirdiği kibritlerden dolayı kibrit kutularının üzerindeki amblem ve yazının ilan ve reklam niteliği taşıdığından bahisle 2464 sayılı Belediye Gelirleri Yasasının 15/5.maddesi gereğince tarh edilen kaçakçılık cezalı İlan ve Reklam Vergisine karşı açılan davayı.
2464 sayılı Kanunun 14.maddesinin 4.bendinde, işletmelerin iştigal veya imal konusu maddelerinin ambalajları üzerinde bulunan ve kendi işlerine ait ilan ve reklamları ile ambalaj muhtevasından olan prospektüs ve tarifenamelerinden vergi alınmayacağının hükme bağlandığı, olayda kutusu üzerinde davacı firmanın ismi ve amblemi bulunan kibritlerin ilan ve reklam vergisine tabi tutulabilmesi için mamulün tanıtım amacıyla dağıtılması, başka bir anlatımla ücretsiz olarak verilmesi gerekeceği, olayda ise ücret karşılığı imal ettirilen kibritlerin ücret karşılığında satıldığı,
ilan amacıyla dağıtımının yapılmadığı anlaşıldığından ilan ve reklam vergisine tabi tutularak tarhiyat yapılmasında yasal isabet bulunmadığı gerekçesi ile kabul ederek tarhiyatı terkin eden. Vergi Mahkemesinin … gün ve … sayılı kararının; kibritlerin genellikle kasada müşteriye verilecek para üstünün olmaması halinde verildiği, asıl amacın ise reklam olduğu iddiası ile bozulması isteminden ibarettir.
Savunmanın Özeti : Cevap verilmemiştir. Savcı …'ın Düşüncesi : İleri sürülen bozma nedenleri, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49.maddesinin 1 numaralı bendinde öngörülen nedenlerden hiçbirisine girmediğinden, temyiz isteğinin reddi ile hukuka ve usul hükümlerine uygun bulunan vergi mahkemesi kararının onanması gerekeceği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Danıştay 9. Daire, E. 1993/3602, K. 1994/2011, 26 Nisan 1994 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama