Danıştay 9. Daire E.1997/5411 K.1998/3244

İstemin Özeti

Yükümlünün ortak olarak malik olduğu arazinin 1996 yılında kooperatife satıldığından bahisle satış değeri üzerinden ikmalen tarholunan 1992 ila 1996 yılları arsa vergisi ile 1994 yılı ek vergi ve tüm yıllar için hesaplanan gecikme faizine karşı açılan davayı.

11.3.1983 tarih ve 17984 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 83/6122 sayılı Bakanlar Kurulu kararının 3/d maddesinde, arazilerin, beyanda bulunulması gereken yılı izleyen yılbaşından itibaren 5 yıl içinde herhangi bir şekilde ahara, devir devir temlik edilmeleri halinde arsa sayılarak geçmiş yıl vergilerinin 1319 sayılı Kanunun 20/2. maddesi nazara alınarak arsaya ait nisbet üzerinden tahsil edileceğinin hükme bağlandığı,

olayda 1994 genel beyan döneminde arazi olarak beyan olunan ve arazi oranında vergisi ödenen hisseli taşınmazın 1996 yılında davacı tarafından kooperatife satıldığı ihtilafsız olduğundan anılan karar hükmü uyarınca 1996 yılından geriye doğru 5 yıllık süre için arsa vergisi oranı olan % 06 oranı üzerinden vergi ödenmesinin gerektiği bu durumda 1992 ila 1996 yılları için beyan edilen arazi vergisinin matrahı üzerinden arsa vergisi oranı uygulanmak suretiyle bulunacak meblağın üstünde kalan tarhiyatın terkini icabettiğinden satış bedelinin esas alınması dolayısıyla matrahın yükseltilmesi suretiyle tarhiyat yapılmasında isabet bulunmadığı öte

yandan tadil edilen tarhiyata 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 112. maddesi gereğince gecikme faizi uygulanacağı gerekçesiyle kısmen kabul ederek tarhiyatı arazi vergisi beyanına dayalı olarak %06 oranı uygulanmak suretiyle tadilen tasdik eden, tasdik olunan kısım üzerinden gecikme faizi uygulanmasına hükmeden, fazla vergi ve gecikme faizini kaldıran.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve … sayılı kararının; vergi matrahının alım-satım değeri esas alınarak gerçek matrah üzerinden tarh olunmasının yasal ve yerinde olduğu ileri sürülerek bozulması istemidir.

Savunmanın Özeti : Cevap verilmemiştir. Savcı …'in Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemiştir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi …'in Düşüncesi : İleri sürülen iddialar usule ve hukuka uygun Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerekeceği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA