Danıştay 9. Daire E.2018/2320 K.2021/1139

Dava konusu istem: … Asliye Hukuk Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile …Asliye Hukuk Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına ilişkin yargı harcının tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen … tarih ve … ve … sayılı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme kararının özeti: Ödenmesine hükmedilen yargı harcının hesaplandığı mahkeme kararının tebliğinden itibaren yasada belirtilen sürelerde (harcın mahiyetine göre 15 gün veya 1 ay içinde) ödeme yapılmadığı hususunun taraflar arasında çekişmesiz olduğu, yargı yerlerince harç tahsil müzekkeresi düzenlenerek vergi dairesine gönderildiği, davacıya müzekkerelerde belirtilen harçların ödenmesi için ayrıca ihbarname gönderilmesi lüzumu bulunmadığı, ödenecek miktar mahkeme kararı ile,

kamu alacağının vadesi ise yukarıda bahsedilen yasa maddeleri gereği belirli olduğundan, ödenmeyen yargı harcının tahsili için mahkemesince davalı idareye harç tahsil müzekkeresi gönderilmesi üzerine düzenlenerek tebliğ edilen ödeme emirlerinde yasal isabetsizlik görülmediği, gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Üniversitelerin, 2547 sayılı Kanunun 56/b maddesi ve 492 sayılı Kanunun13/j fıkrası uyarınca yargı harçlarından muaf olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Vergi Mahkemesi kararının … no'lu ödeme emrine ilişkin hüküm fıkrasının onanması, … no'lu ödeme emrine ilişkin hüküm fıkrasının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Maddi Olay: … Asliye Hukuk Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı, … Asliye Hukuk Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına ilişkin yargı harcının tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen … tarih ve … ve … sayılı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İLGİLİ MEVZUAT

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un olay tarihinde yürürlükte bulunan haliyle 55. maddesinde, amme alacağını vadesinde ödemeyenlere 7 gün içinde borçlarını ödemeleri veya mal bildiriminde bulunmaları lüzumunun bir ödeme emri ile tebliğ olunacağı; 58. maddesinde de, kendisine ödeme emri tebliğ olunan şahsın böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zamanaşımına uğradığı iddiası ile tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde alacaklı tahsil dairesine ait davalara bakan vergi mahkemesi nezdinde dava açabileceği kurala bağlanmıştır.

492 sayılı Harçlar Kanununun 28. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde 11/06/2013 tarih, 28674 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve aynı gün yürürlüğe giren 6487 sayılı Bazı Kanunlar ile 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile yapılan değişiklikle "Karar ve ilam harçlarının dörtte birinin peşin, geri kalanının kararın tebliğinden itibaren bir ay içinde ödeneceği" belirtilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde yer alan bozma sebeplerinden birinin varlığı halinde mümkündür.

Vergi Mahkemesi kararının, … Asliye Hukuk Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı üzerine yargı harcı için düzenlenen … no'lu ödeme emrine ilişkin hüküm fıkrasına yönelik temyiz nedenleri, anılan kararın Yargıtay … Hukuk Dairesinin … tarih ve E:…, K:… saylılı kararı ile temyiz istemi reddedilerek onandığı, karar düzeltme isteminin de aynı Dairenin 15/05/2013 tarih ve E:2013/13048, K:2013/12752 sayılı kararı ile reddedilerek kararın kesinleştiği analşıldığından, belirtilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Vergi Mahkemesi kararının, … no'lu ödeme emrine ilişkin hüküm fıkrasına yönelik temyiz iddialarının incelenmesine gelince;

Dava konusu … no'lu ödeme emrinin dayanağı. Asliye Hukuk Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, Yargıtay.

Hukuk Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile davalı idare harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin hükmün 2 numaralı bendinde harç alınmasına karar verilmiş olması doğru değil ise de; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün harca ilişkin 2 numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine "Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığı" ibaresinin yazılmasına, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu şekliyle düzeltilerek onanmasına karar verildiği ve anılan kararın kesinleştiği anlaşıldığından,

davacı aleyhine hükmedilen ilam harcında hukuka uyarlık bulunmadığından, davayı reddeden Vergi Mahkemesi kararında isabet bulunmamaktadır.