Danıştay 9. Daire E.2019/118 K.2022/963

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte belgelerle hizmet aldığı, tek düzen hesap planına uymadığı ve bir kısım ödemelerini banka, benzeri finans kurumları veya posta idarelerince düzenlenen belgelerle tevsik edemediği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2014/Aralık dönemi için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1 ve 6'ncı fıkraları ile aynı Kanun'un mükerrer 355/4. maddesi uyarıca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemiyle açılan davayı kabul eden ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunu reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:.... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin .... tarih ve E:...., K:... sayılı kararıyla; harcamaların sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı faturalarla belgelendirilmesinin, 213 sayılı Kanun'un 353'üncü maddesinin 1'inci bendinde özel usulsüzlük cezası kesilmesi gereken eylemler arasında gösterilmediği gibi,

kesilen cezanın maddenin öngörülüş amacına da uygun düşmediği dolayısıyla Vergi Usul Kanunu’nun 353/1. maddesi uyarınca 2014/12 dönemi için kesilen özel usulsüzlük cezasında yasaya uygunluk bulunmadığı bununla birlikte gerçek bir emtia alışına konu olmayan faturalar nedeniyle davacıdan anılan faturalara isabet eden tutarları banka kanalı ya da benzeri finans kurumları veya posta idareleri vasıtasıyla ödemesi beklenemeyeceğinden ve sahte faturalara dayandığı için gerçekte alınmayan ve ödemesi yapılmayan emtialara ilişkin tutarın banka kanalı yerine nakit olarak ödendiğinden de söz edilemeyeceğinden,

gerçekte alınmayan ve buna karşılık bir bedel ödenmeyen emtialar için davacının sahte faturalarda belirtilen tutarlara konu ödemeleri banka kanalı ile yapmadığından ve nakit ödeme yapmasına rağmen kayıtlarında kasa hesabı kullanmayıp, bankadan ödemiş gibi kayıt yaptığından bahisle Vergi Usul Kanunu’nun 353/6 ve mükerrer 355/4 maddeleri uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarında da hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Savunma dilekçesindeki beyanların tekrar edildiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğu iddiasıyla bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.